Kan Su Gibi Akacak

Boğaz’ı gören ‘Aşk Diyarı’. Gerçekleşmeyecek düğünleri için gün sayan iki âşık.

Elif; “Ben hayatım boyunca böyle bir sonuç bekledim. Seni ne kadar sevdiğimi bilirsin. Seni, işinin, evinin efendisi bir adam olarak görmek beni ne kadar sevindirdi bilemezsin. Ama gene de içimde bir korku var. Tekrar eski hayatına dönmenden korkuyorum. Her gün, acaba bir kişiyle kavga edip başı derde mi girdi diye korkuyla yaşıyorum.”

Ali; “Bu kuruntuları at kafandan. Ben artık eski Ali değilim. Küfretseler, başımı eğip geçiyorum. Namusuma, ekmeğime dokunan olmadıkça ben de kimseye dokunmayacağım. Çünkü seni çok seviyorum.”

Sonra olacaklarla kıyaslandığında, geçmişteki külhanbeylik çok masum kalıyor.

Osman F. Seden’in yönettiği ‘İntikam Alevi’nin (1956) tekrar çevrimi.

Jenerikte ‘Where Eagles Dare’deki (1968) (Ron Goodwin) ‘Main Title’.

Film, Ali’nin hapisten kaçış ve bunun mahallede yarattığı şaşkınlık görüntüleriyle başlıyor.

Kahvede, evde, çeşme başında hep bu konu.

Eski eşi Gönül ile kocası Kemal, Kadir ve Ali’nin kardeşi Enver endişe içindeler.

Tüm güvenlik önlemlerini aşıp nefes nefese Temel’in balıkçı kulübesine sığınıyor. Arkadaş dediğin böyle zamanda belli olur. Evi sayılır, istediği kadar kalabilirmiş.

Günlerdir ağzına lokma girmemiş, sigarasız kalmış ama en çok böyle bir dostluğa gereksinimi vardı.

‘Blue’daki (1968) (Manos Hadjidakis) “Blue’s Solitude”. “Beni öyle bir tuzağa düşürdüler ki, gerçeği kimseye anlatamadım. Deliller, şahitler, her şey aleyhime hazırlanmıştı” diyor. Oysa ümit dolu günler yaşıyordu. Serserilikten elini ayağını çekmiş, evlenmeye karar vermiş. “Hiç unutmam bir sonbahar sabahıydı…” (İlk çevrimde “Hiç unutmam bir yaz sabahıydı…”).

Necabettin Yal’ın imalathanesinde işçi olarak çalışıyor. Mahallenin güzel kızı Elif’le evlenecek.

Huzurunu bozan en önemli konu içkici ve işsiz kardeşi Enver. Mahalle bakkalına göre, insan değil çamur mübarek! ‘Gece gündüz çeker şarabı, bir şey alır, parasını inkâr eder’. Ali gibi bir delikanlının böyle serseri bir kardeşi olsun! “Şu dünyada ne garip işler oluyor.”

Canını sıkan bir başkası da, kendisi için yanıp tutuşan Gönül. (İmalathane patronunun oğlu Kemal de, sarışın afete tutkun). Askıntı olup duruyor.

Kızının tutkusunu gören Nezihe Güler bir plan yapmış. “Şu anan, Ali gibilerinin kaç tanesini cebinden çıkarır. Öyle bir şeytanlık düşündüm ki şeytanın kendisi duysa aklını oynatır.” Avucunun tam içine düşecekmiş.

Plan basit ve acımasız. Bir miktar para verilen Enver, meyhanede abisinin içkisine uyku ilacı katar. (Ali, yıllar sonra “Dünya öyle bir kahpe dünya ki, kendi öz kardeşim bile bir şişe rakıya sattı beni” diye yakınacaktır). Muayene sonuçlarını garantiye almak için Gönül’le sevişir. Ertesi sabah Ali uyandığında genç kız yanındaydı! ‘Gerekli’ yaygarayı koparıp bir baskınla aynı yatakta yakalatmak ise anne-Nezihe Güler’den!

Ne olduğunu anlayamadan, karakolda, evlenmezse tutuklanacağı söyleniyor kahramanımıza. En aşağı 7 seneye mahkûm olurmuş.

Delikanlının endişeli yüzünde donan görüntü tekrar açıldığında ‘La Cumparsita’ ile dans ettiklerini görüyoruz.

Her şey o kadar çabuk ki. Yıldırım nikâhı, düğün, evlilik! Elif ile evlenecekken, kime niyet kime kısmet! Feci bir vicdan azabı içinde. Mahallede kimsenin yüzüne bakamaz olmuş.

Sonra olanlar o ‘7 seneyi’ yeğlemediğine pişman edecektir.

Ne olursa olsun hayat akıp gidiyor. “Birkaç günlük izinden sonra tekrar işe başladım.”

‘İşçilikten yetişme’ Necabettin Yal, oğlunu diğer işçilerle bir tutmaktaydı. Olacak şey mi! Milyonlar kasada yatarken, küçükbey, köpek gibi çalışsın!

Hem paralara hem de Gönül’e konacağı bir çözüm bulmuş!

Kumar borcu nedeniyle kıvranan arkadaşı Kadir’in yardımı ve Ali’yi suçlayacak şekilde babasını öldürür!

Yine, ne olduğunu anlayamadan Ağır Ceza’da 20 yıl!

Dört duvar arasında geçen senelerin ardından ‘suçsuz firari’ olduğunda, Temel, Cinayet Masası Komiseri Mehmet Aslan ve Elif'in yardımı ile temize çıkar.

Genç kız, o çatışmada ölünce bunun bir önemi kalmıyor.

Meyhanecinin, sarhoş Enver’e söyledikleri, o yıllardaki gençliğin haykırışı gibi.

“Şuna bak, dünyadan haberi yok! Uyan da, dünyada neler oluyor öğren!”

(Yazan: Murat Çelenligil)