Baba

Baba filmi 1971 yılının en çok izlenen filmi olduğu gibi filmin finalinde kötü adam rolündeki Kuzey Vargın’ ı kötüler yaşıyor diyen Yılmaz Güney öldürmeyeçeğim der ama İrfan ünal bu filmin yapımcısı olduğu icin filmin ticari başarısını düşünerek öldürülmesini ister bu nedenle Yılmaz Güney kötü adam rolündeki Kuzey Vargını öldürmek zorunda kalır böylece baba filminin finali yeşilçam meledramına döner.

Yılmaz Güney in klasik yeşilçam esintileri ve kendi özgün tarzı arasında kalmış dönüm noktası filmlerinden belki de ilki.Dönemin şartlarında gerçekten güzel bir film.

"Bıyığımı bile kestim." diyor almanya başvurusuna gitmeden önce. O kadar önem veriyor bıyığına belli ki. Hapiste de haksızlıklara karşı geliyor. İlk başta o karşı gelmese, diğerleri ses etmeyecekti. Orası da garip. İlla birisinin tepki göstermesi lazım. Hapse girdikten sonra ailesinin kaldığı ev de bayağı şekil. Emirgan filan herhalde. Tavuğu yakalayıp öldürme sahneleri iyi değildi. Yaşamadığı talihsizlik kalmıyor ailenin. Gerçekten trajik bir film. Baba derken aile babası anlamında o lakabı takmışlar. O da garip ilginç. Hüzünlü bir sonla bitiyor. Yilmaz guney yönetmiş. Fena film değil gibi. 1972 yapımı godfather filminden önce çıkmış piyasaya, 1971 :)

Bir Yılmaz GÜNEY klasiği efsane de 'Baba' filmi; abartısız ve yalın anlatım tarzı ile Aile ve dram, duygusal temaları senaryo-yönetmenlik ve oyunculuk bileşenleri ilişkin de harmanlanmış 70'li yıllar ülke siyasi realitesini hicveden bir profil çizmiş olduğu açık güzelde bi film çirkin kralın

Yoksulluğun çaresizliğin ne demek olduğunu anı anına yaşatıyor adeta Hüznün ve dramanın gerçek anlamıyla aktarıldığı bir film Türk sinemasını sevenler için kesinlikle kaçırılmaması gereken bir yapıt bilhassa filmden ibret alıp ders çıkarabilene ne mutlu

Ne yazıkki ülkemizde hala şu anlayış mevcut namuslu yaşayan kadınlar ve namussuz yaşayan kadınlar. Filmde olduğu gibi bir kadına kötü damgası vurulmuşsa yaşı falan artık fark etmiyor. Bu kadınında bir annesi babası ve kardeşleri olduğu görülmüyor ona uzaydan gelme muamesi yapılıyor. Düşene kimse yardımda bulunmuyor bir tekmede ne yazıkki insanımız atıyor. Filmde olduğu gibi Cemal gibi herkes düşene bir el atsaydı ülkemiz ve dünyada kötü kadın sayısı pek kalır mıydı zannetmiyorum.

Film müthiş müzikler harika. Karamsarlık havası filimin iklimine de yansımış. Seven filminin mistik havası gibi. Yalnız burada bir ironiden de bahsetmek istiyorum. Cemalın eşi tecavüze uğruyor bunu Cemal'e hapisten çıktıktan sonra anlatmaya çalışıyorlar. Hatta Arap karakterini oynayan söylemesi bile zor repliğini ifade ediyor. Ancak bir sonraki sahnede Cemal'in cinsel ihtiyacı görülsün diye 17 yaşındaki kızın yatağa atılmasında ahlak yönünden hiçbir sıkıntı görülmüyor. Bu beni rahatsız etti çok.

ağlamak hayata isyan etmek intihar etmek isteyenler mutlaka bu filme seyretsin aksini düşünenler kesinlikle yanaşmasın o derece iddalı konuşuyorum. drama bu kadar mı iyi oynanır arkadaş dedirten bir film. film meşhur sahnesi mondalin sahnesidir. oğluna bir mondalin dahi alamayan cemalin işlemediği cinayeti üstüne aldığı sahnedeki ağlayışı yürek yakar. almanyaya dişi çürük olduğundan gidemez zavallı cemal. sonra böyle bir hayatı tercih eder çoçukları için yıllarca hapis yatar sonuç kalleşler karısına tecavüz eder karısı açlıktan ve acıdan ölür küçük çoçuğu cami avlusunda terkedilir oğlu bitirim kızı beyoğlu gülü olur. cemal sonda oğlunuda kızınıda bulur kalleş adamı da bulup öldürür ama final dahada büyük dram cemalide oğlu öldürür. vaybe dedirtecek bir yılmaz güney şaheseri.

<p>filmin fon müziği etkileyici .yıldırım önal rolünün hakkını vermiş gosterime girdiği dönem seyircisini bulan filmlerden.</p>

Çaresizlik,umudun çöküşü ve acı son.Güney bu filmde adeta gerçekten de ''Baba'' olmuş,gerek kol kanat germesi,gerekse filmdeki oyunculuğu ve davranışları filmi film olmaktan çıkarıp bir gerçek hayat duygusunu sezdiriyor.Tabiki diğer oyuncuların hakkını da yememek lazım,Türk sinemasında böyle bir film görmek halen çok zor,tabi sonraki dönemlerde bu filmin benzerleri çekilse de ne kalitesi ne ruhu Güney başarısını yakalayamadı..Yorum yazan tüm arkadaşlar yürekleriyle yorum yazmışlar,çünkü bu film adeta yüreğimizi konuşturuyor..Diğer arkadaşlarında dediği gibi küçük-büyük herkesin izlemesi gereken bir film....

filmi izliyordum ve  müşerref tezcanının olduğunu  bilmiyordum müthiş renk katıp harikada hayat vermiş o karaktere.daha sonradan siteden öğrendim  aktristin  müşerref tezcan olduğunu. jenerikte yanılmam belkidse akay/tezcan soyadlarındadndır. iyi ki gani turan görüntü yönetmenliğini yapmış.yoksa  fanatik filmin (vcd/dvd)konseptine giremezdi.yılmaz güneyin hiçbir filmini beğenmiyorum bundan hariç. filmin en etkileyici ve güzel sahneleri  kızının olduğu sekanslar.

Türk sinemasının çirkin kralının bu filmini, tamı tamına 50 kişi birbirinden güzel yorumlarını yapmışlar. Bende, çıkıp bunca övgü dolu yorumlardan sonra ne yazmalıyım acaba diye epey düşündüm?.. Son kararım;Daha'da filmi izlemeyen kaldıysa? Bir an evvel bu filmi izlesin demek, sanırım en doğru olanı...

Dramın en iyi en sarsıcı örneklerinden biri olan bu yapım acının ve çaresizliğin Yılmaz Güneyin eşsiz oyunculuğuyla pekişip en derinlerinize işlediği öykülerden biridir.  geçmişte çevrilen dram türündeki başarılı filmlerinin başında gelen Baba oyunculukları,gerçekliği ve yaşattırdığı hisler ile takdiri sonuna kadar hakediyor..

<p>Ülkemizin en büyük sorunlarından olan yoksulluk,garibanlık ve çaresizliğin anlatıldığı duygu yüklü bir film.&quot;Cemal&quot;Yılmaz Güney zengin birinin emrinde sandalıyla çalışması.Geçim sıkıntısı çekmesi.Almanya,ya gitmeye karar verdiğinde dişleri eksik olduğundan doktor engeliyle karşılaşması.Zengin bir bey olan &quot;Refik Kemal Bey&quot;Yıldırım Önal,ın oğlu rolündeki &quot;Koray&quot;Kuzey Vargın,ın birini vurması.Güneyin bu olayı üstlenmesi  hapse girmesi.Güney hapisteyken &quot;Nil&quot;Müşerref Tezcan,a tecavüzü &quot;Koray&quot;ın.Nil,in ortadan kaybolması.Finale doğru Güney tesadüf eseri kzı &quot;Saliha&quot;Ender Sonku yu kötü yolda olduğu durumda bulması ve bataklıktan kurtarması.Finale doğru Yılmaz Güney rol gereği namus davasında Kuzay Vargın,ı vurması.Diğer taraftan oğlu rolündeki Aytaç Arman,ın babası Güneyi vurarak öldürmesi ve o bakışmalar mükemmeldi.Yılmaz Güney,in başyapıt filmlerinden.</p>

yılmaz abime yakışmıyor aslında böyle dramatik filmler kendisi macera filmlerinin adamı ama olsun yılmaz abim gene ustalığını göstermiş bu filmde

<p>güney in drama da başarınısı sergilediği filmdir.hatta film antalya film festivalinde ödül verilmiş.daha sonra geri alınmış.</p><p>aynı filmden tatlıses te bir film çekmiştir.tabi bu kadar iyi olması beklenemez.</p>

genç alman doktorun seslendirmesini agah hün yapmış. bu güçlü ses, zıt bir karaktere bile oturmuş açıkcası. aynı şey ender sonku seslendirmesini yapan jeyan mahfi tözüm içinde geçerli. yılmaz güney filmlerinde yorum yaparken zorlanıyorum. çünkü filmlerini izledikçe sıralamalarım değişiyor. iyi filmleri var rahmetlinin.

Yılmaz güneyli,kuzey vargınlı,yıldırım önallı mükemmel bir kadro Çok güzel bir dram filmi.

BABAYönetmen : Yılmaz GüneySenaryo : Yılmaz Güney (Bekir Yıldız'ın &quot;Üç Yoldaş&quot; adlı öyküsünden)Görüntü Yönetmeni : Gani TuranlıMüzik : Metin BükeyOyuncular : Yılmaz Güney - Müşerref Tezcan - Kuzey Vargın - Ender Sonku - Yıldırım Önal Nedret Güvenç - Nimet Tezel - Feridun Çölgeçen - Mehmet Büyükgüngör Aytaç Arman - Yeşim Tan - Muammer Gözalan - Güven Şengil - Faik Coşkun Osman Han - Ali Seyhan - Mehmet Yağmur - Mustafa Yavuz - Ahmet Karaca - Cemal Tezer - Mehmet Ali GüngörÇocuklar: Oktay Demiriş - Saliha DemirişYapım : Akün Film / İrfan ÜnalYapım Yılı : 1971 / RenkliKazandığı Ödüller : 4. Adana Fİlm Şenliği (1972) : En Başarılı Film.En Başarılı Erkek Oyuncu (Yılmaz Güney)Ancak sonuçlar kamuoyuna duyurulduktan bir gün sonra ödüller geri alındı. Baba'nın ödülü Kara Doğan adlı filme, Güney'in ödülü de Yaralı Kurt'taki oyunuyla Cüneyt Arkın'a verildi. Olay basında çeşitli tepkilere yol açarken Cüneyt Arkın, ödülü reddetti. Olay Uşak CHP Milletvekili Adil Turan tarafından bir soru önergesiyle Millet Meclisi'ne getirildi.&quot;Adana Film Şenliği&quot;nde 'Baba' filmine verilen ödülün geri alınması o günün şartları içinde en doğru hareketti, başka türlü yapmalarına da olanak yoktu, gayet doğal karşılıyorum. Ben de Şevket Rado'nun yerinde olsam aını şeyi yapar, Yılmaz Güney'e ödül vermezdim. Birtakım, o günün şartları içerisinde bile mücadele veren, doğruyu, değerliyi bulmaya çalışan arkadaşlar vardı, Baba'ya ödül verdiler. O günün şartları içerisinde Baba'ya ödül verilmesi değil, ondan ödülün alınması doğaldır.&quot; (Yylmaz Güney, 21.5.1974) Yılmaz Güney'in &quot;Baba&quot; filmi 1971 yılının karanlık günlerinde gerçekleşti. &quot;Baba&quot;, Türk sineması için olduğu kadar Güney'in filmografisinde de önemli yer tutan bir filmdir. Bir yıl kadar seyirci karşısında yer alan bu filmin Adana 4. Altın Koza Film Festivali'nde karşılaştığı çirkin baskılar, yalnız Baba filmine değil, Türkiye'nin kültür yaşamına ve Yılmaz Güney'in kişiliğine yönelmiş saldırı niteliği taşıyordu.Yılmaz Güney'in Baba filminin senaryosu Bekir Yıldız'ın &quot;Üç Yoldaş&quot; adlı öyküsünden esinlenilerek yazılmıştır. Yıldız'ın &quot;Üç Yoldaş&quot;ında yer alan birinci Yoldaş'ın Almanya serüveni, Baba'nın ilk bölümünde yansıtılmıştır.Filmin KonusuCemal (Yılmaz Güney) yaşlı anası, karısı, iki çocuğu ve bir de motorlu kayığıyla eski bir yalının bahçesinde yaşamaktadır. Cemal'in tek umudu Almanya'ya çalışmaya gitmektir. Ancak sağlık denetiminden geçemeyen Cemal, gidiş izni alamaz. Bu arada, yanında çalıştığı patronun oğlunun işlediği cinayeti üstlenmesi için patronunun &quot;Suçu üstüne alırsan, senin, ailenin, çocuklarının bütün ihtiyaçlarını karşılarım. Hapishanede sana bakarım. Cezanı bitirdiğin gün de 200 bin lira para veririm&quot; teklifini kabul eder ve hapse girer. Karısına durumu anlatır. Çocuklar ise babalarının Almanya'ya çalışmaya gittiğini sanırlar. Ancak Cemal'in yediği ceza beklediğinden çok fazladır. Zamanla Cemal'in karısının ziyaretleri kesilir. Cezaevi arkadaşı Arap Mithat cezasını tamamlayıp dışarı çıkınca dışarda olanları öğrenir. Karısı patronun oğlu tarafından tecavüze uğramıştır. Cemal'in artık düşündüğü tek şey vardır: İntikam. Cemal cezası dolupta dışarı çıktığında, oğlunun kumarbaz, kızının ise bir randevuevinde çalıştığını öğrenir. Cemal kızını randevuevinden çıkarıp arkadaşlarına teslim ettikten sonra, kumarhaneye gidip patronun oğlunu vurur. Aynı odaya giren ve Babasının Almanya'da çalıştığı zanneden Cemal'in oğlu Ali babasına ateş eder... Babasını tanıdığında ise artık çok geçtir....<strong>Basında &quot;Baba&quot;</strong>&quot;....Baba, bir yere kadar, (bu yerin, Cemal'in hapse girişi olduğu söylenebilir) Türk sinemasında şimdiye dek ulaşılmış en iyi &quot;sinemasal anlatım&quot;ı gerçekleştiriyor belki de........Yine özellikle birinci yarıda, &quot;Umut&quot;u düşündüren bir gerçekçi hava var; yaşam görüntüleri, belgesele yakın biçimde verilen kişi portreleriyle.... Film Cemal'in hapse girmesiyle bitmeliydi (bitiyor), tüm ikinci yarı, zoraki biçimde uzatılmış... &quot;Baba&quot; tekrar edelim, ilk yarısındaki sinema dili için olsun, Yılmaz Güney'in oyunu için olsun ve de Gani Turanlı'nın şiir gibi görüntüleri için olsun görülmeye değer bir film...&quot; (Atilla Dorsay, Cumhuriyet, 14.01.1972)&quot;... Altın Koza şenliğinin gazeteler ve radyo ile ilan edilen sonuçları, jüri başkanı Şevket Rado ve jüri üyelerinden Kadri Kayabal, Orhan Özkırım ve Muzaffer Tema'nın itirazı üzerine değiştirilmiş ve Yılmaz Güney'in en iyi film ve oyuncu ödüllerini aldığı &quot;Baba&quot;, yarışma dışı bırakılmış bulunuyordu. Bu durum sözcüğün tam anlamıyla bir skandaldır.... ...Bütün bunların sonunda ise kaybeden, ne yazık ki, aydın görünenlerin eliyle, karanlıkların gerisine, duvarların ardına atılmak istenen Türk sineması olacaktır....&quot; (Atilla Dorsay, Cumhuriyet, 1 Ekim 1972)&quot;... Kişi vardır, baskıya dayanır, kişi vardır kendi rahatı için dünyayı yakar. Söylenilecek olan, bu değildir. Asıl, temeldeki soruna bir çözüm getirilmelidir. Jüri Başkanı'nın çelişkilerle dolu ikinci konuşması, ortaya koymaktadır ki, kamuoyuna mal olmuş bir sanat değerlendirmesi, Olimpos'un tanrılarınn hoşuna gitmemiştir. Ve bu tanrılar, jüri üyelerini yeniden toplayarak, alaturka bir sertlikle, bir gün önceki kararlarını değiştirmişlerdir...&quot; (Toplum Dergisi, sayı 27, 6 Ekim 1972)

Film gerçekten muhteşem bir yapım herkezin seyredip duygulanacağı bir film