Rafadan Tayfa 2: Göbeklitepe
2018 yılında gösterime giren ve toplamda 1,8 milyon seyirci tarafından izlenen Rafadan Tayfa Dehliz Macerası’nın devam filmi Rafadan Tayfa 2: Göbeklitepe, Rafadan Tayfa ekibinin maceralarını tarihi Göbeklitepe’ye taşıyor.
Göbeklitepe’nin keşfi ve devamında yapılan kazılar, tüm dünyada büyük bir heyecana neden olur. Akın, gözlerin Göbeklitepe'ye çevrildiği günlerde Şanlıurfalı arkadaşı Veysi’den gizemli bir paket alır. Akın, paketin içerisinden çıkan bakır siniye anlam veremezken Veysi’den gelen bir telefon durumu daha da karmaşık bir hale getirir. Panik içerisindeki Veysi, birilerinin peşinde olduğunu söylediği sırada telefon kesilir.
Tayfa’nın ilginç motiflerle süslenmiş sininin Göbeklitepe’yle ilgili olduğunu anlaması çok uzun sürmez. Göbeklitepe’nin kaşifi Başkan Amca, Kuşçu Baba’nın yakın bir arkadaşıdır. Çocuklar hep birlikte hem siniyi Başkan Amca’ya göstermek hem de Veysi’yi bulmak için İstanbul’dan Şanlıurfa’ya uzanan bir yolculuğa çıkarlar.
Bir kuyruklu yıldız olan Halley’in dünyamızı ziyaret ettiği bir dönemde çocuklar, yolculuklarının fantastik bir maceraya dönüşeceğinden habersizlerdir. Ve bir de davetsiz misafirleri vardır; Patron Kazım Amca...
Türklerin beceremediği türden bir animasyon filmi olan yapim her ne kadar gişede başarı göstermiş olsa da bu onu asla iyi yapmiyor. Tamamen pr calışması ile çocukların zihnine girilerek elde edilen bi başarı olsa gerek. Hayatımda izlediğim en kötü animasyonlar arasında yerini çoktan aldı. Sözüm ona milletimizce çok konusulacak 3-5 kelimeyi seçip cümle icinde defalarca onlarin kullanilmasi son derece iticiydi. Bu kelimelerin basinda da “ortağım”kelimesi geliyor. Film suresi boyunca sürekli kulağı tırmalayan yüksek volumde bir muzik var ki size salonu terkettirecek cinsten birsey. Bu film, kötü bir animasyonun nasil yapılacağını gosterecek cisnten bir yapım.