Malkoçoğlu Cem Sultan

Baba Cüneyt Arkın ı Hayri Esen,oğul Cüneyt Arkın ı da Toron Karacaoğlu seslendirmiştir

cüneyt arkının malkoçoglu serileri battal gazi, ve kara murat serilerinden biraz farklı birde omerroyu canlandıran özdemir han ayrıca seslendirme sanatçısıydı keşke daha fazla filmlerde oynasaymıştı kötü rolde çok başarılıydı ayrıca bu filmde cüneyt arkının canlandırdıgı malkoçoglu ve polat karekterlerin bazı sahnelerinde oynamamış başka biri oynuyor acaba oynayan aytekin akkaya olabilirmi

cüneyt arkın bu filmdede baba ogul rolünde malkoçoglu ve polat çok iyi oynamış keşke malkoçoglunu abdurrahman palay konuşsaymıştı hayri esenin sesi gitmiyor arkına

Etkileyici bi film.mutlaka izlenmeli.10/7

henüz ustası süreyya duru'nun etkisindeki remzi jöntürk, ustasının kalitesine yakın bir film çekmiş...ayrıca ali uğur'un kamera çalışması çok çok başarılı...

Bu filmde baba Cüneyt'i Toron Karacaoğlu,oğul Cüneyt'i Hayri Esen seslendirse daha iyi olurdu.

baştan sona sürükleyici oldukça sağlam filmlerden.

Oldukça güzel ve sürükleyici bir tarihi film. Öykü 1481 yılında, Fatih Sultan Mehmet'in ölümünün hemen ardından gelişen olayları anlatıyor. Ağabeyi Bayezid'e karşı saltanat mücadelesini kaybeden ve babasının yazdırdığı kanunname nedeniyle ölüm tehdidi altında olan Cem Sultan, Anadolu topraklarından kaçmaya çalışmaktadır; Malkoçoğlu'ndan yardım görür. Bu arada Malkoçoğlu, varlığını bilmediği oğlu Polat'ı da bulur. Çizgi macera ise 1494-1495 yılları arasında geçer. Sultan Bayezid, Malkoçoğlu'nu kardeşi Cem Sultan'ı İtalya'dan getirmesi için görevlendirir. Amacı kardeşini öldürtmek değildir; yaşananlardan ötürü o da üzgündür. Malkoçoğlu ve Ejder, Borgia ailesinin entrikalarıyla çalkalanan Romaya giderler. Rönesans döneminin görkemini ve politik kargaşalarını yaşarlar. Fakat Cem Sultan'ın zehirlenerek öldürülmesine engel olamazlar. Bu konu da filme çekilseydi, çok ilginç olabilirdi; fakat Rönesans İtalya'sını canlandırmanın çok pahalı olacağı düşünülmüş olabilir. Bu filme yakın yıllarda Sergio Corbucci'nin çektiği, bizde Kan Davası adıyla gösterilen ve Borgia'lar dönemini anlatan bir İtalyan filmi vardı.      

<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><strong>AT İLE KALE DUVARI NASIL DELİNİR?</strong></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">  </p>Malkoçoğlu filmlerinden üçüncüsünü Dalaman&#8217;da nehir kenarında çekiyoruz. Yıkık bir kale duvarı dibindeyiz. Atların ezdiği kekik ot kokusu, baharın ılık meltemiyle üzerimize üzerimize geliyor. Gökte ak bulutlar, atımın rüzgarda dalgalanan yeleleri gibi. Uzaktan bir guguk kuşu ötüyor; belli ki dişisini çağırıyor. Baharın güzelliğiyle sersem gibiyiz. Televizyon gençliğinin şu yazdıklarıma burun kıvıracağını biliyorum. Biz böcekler, otlar, kuşlar ve çiçeklerle konuşarak büyüdük. Yıldızlar altında yattık. Topraklar döşeğimizdi, bahar yağmurları yalnızlığınız, çiçekler sevdamız....Bu yüzden fark etmeyi öğrendik. Yine bu yüzden yüreğimiz hep zengin ve genç kaldı. Geçen gün dizi setinde, genç oyuncu evin küçük öğrencisinin resim malzemelerini önüne almış, can sıkıntısını gidermek için resim yaparak oyalanmaya çalışıyordu. Baktım ağaçlar tek yeşil. Sokağa göz attım, her ağaçta en aşağı on farklı yeşil var. Bizim dünyamız uçsuz bucaksız tabiattı. Şimdiki gençliğin dünyası daracık bir ekran. Dün oğluma sordum, &#8216;&#8217;Yolda bir çiçek bulursan ne yaparsın?&#8217;&#8217; Dalgasını geçti. &#8216;&#8217; Yerim&#8217;&#8217; dedi. Çiçek yiyen bir genç. Sonra o bana sordu, &#8216;&#8217;Ya sen ne yaparsın?&#8217;&#8217; Meyvesini yerim,&#8217;&#8217; dedim. Uzun uzun düşündü. Anladım ki çiçeğin meyvesini vereceğini hayal edemiyordu. Gençliğin bizden akıllı olduğunu biliyorum. Tek kusurları tabi attan kopmuş olmamaları. Bu yüzden bizden medeniler.Yazının başında, Dalaman Çayı&#8217;nın sesini dinleyerek ve bahar başımıza vurmuş, yıkık bir kale duvarı önünde duruyorduk, demiştim. Sevgili yönetmenimiz Remzi Jöntürk birden bağırdı: &#8216;&#8217;Buldum!&#8217;&#8217;Hepimiz ona döndük. Kara gözleri pırıl pırıldı. &#8216;&#8217; Malkoçoğlu bu kale duvarını atla delip geçecek,&#8217;&#8217; dedi. &#8216;&#8217; Yok yahu! &#8216;&#8217; dedim. Bana yaklaştı: &#8216;&#8217; Sen Malkoçoğlu kale duvarını değil, dağları bile delersin.&#8217;&#8217;  &#8216;&#8217; Yavaş ol, &#8216;&#8217; dedim. Düşünüyordu. Merakla bekledik. &#8216;&#8217; Sana bir şey olmaz, ama at telef olabilir; bu yüzden kale duvarını dekor yapacağız,&#8217;&#8217; dedi. Bir komutan gibi konuşuyordu. Bir saat içinde dekor malzemeleri geldi. Ekip işe koyuldu. Çimento torbalarını kaya haline getiriyor, bol sulu çimento içinde beklettikten sonra, bir sıra onlardan, bir sıra hakiki kaya koyarak duvarı örüyolardı. İşi akşama bitti. Önümüzde hakiki bir kale duvarı duruyordu. Sevgili yönetmen batmak üzere olan güneşe baktı, &#8216;&#8217; Bu sahneyi yarın akşam üstüne yakın çekeceğiz, &#8216;&#8217; dedi. Ertesi gün sabah altında uyandık. At koşturduk. Kılıç salladık. Sonra saat beşe doğru duvarın önüne yeniden geldik. Kameranın biri duvarın önünde, diğeri arkasına kondu. Atımın gözlerini bağladım. Sonra onu iyice sinirlendirdim. Değil duvar delmek, uçurumlara atlayacak hale geldi. Yönetmen bağırdı: &#8216;&#8217; Motor! &#8216;&#8217;Atı koyuverdim. Uçtu, uçtu rüzgarı, bulutları geçtik ve duvara vurduk. Korkunç bir gürültü oldu. Sonra sessizlik&#8230;Baktım Malkoçoğlu da yok atta. Ama duvar olduğu gibi duruyordu. Durmanın ötesinde, bir çizik bile yoktu. Bir şeyi, çok önemli bir şeyi unutmuştuk.Atlamıştık daha doğrusu. Bir gece, bir gün içinde beton iyice donmuş, hakiki kayalardan daha sertleşmiş, taşlaşmıştı. Hasılı kafayı taşa vurmuştuk. Cüneyt Arkın işte böyle yüzlerce kere kafayı taşlara vura vura Cüneyt Arkın oldu.Dizide manken genç oyuncu, &#8216;&#8217; Cüneyt Arkın artık yaşlandı, jenerikte ismim ondan önce yazılsın, &#8216;&#8217; diye ısrar edince bu olayı hatırladım. Hayatta insan meslek sahibi olmadan başoyuncu olabilir mi?<strong>Kaynak: Adını Unutan Adam / C.Arkın</strong>

Son derece güzel bir film özellikle Cüneyt Arkının iki ayrı karakteri sanki iki farklı kişi oynuyormuş gibi canlandırması çok güzel.

Malkoçoğlu filmleri arasında en çok izlediğim film bu dün bir kere daha izledim ve yine izlesem hiç bir zaman bıkmam.Maalesef son dönemlerde tv lerde sansürlü olarak da yayınlanmaya başladı.İmkanınız varsa kesinlikle sansürsüzü izleyin.

Cüneyt Arkın'ın en güzel tarihi dizilerinden biriydi.Valla Cüneyt Baba'da olmasaydı böyle güzel tarihi filmler izleyemezdik.Akıncı olmak isteyen Polat'ın filmdeki maceraları ve Malkoçoğlu'nun yani babasının ona kefil olması akıncı olmasını sağlamıştır.Ama Polat Malkoç'un babası olduğunu bilmez,ve film böyle devam eder izlemenizi tavsiye ederim.

güzel bir film. enerjisi de iyi

süper bir filmdi 20 defa izlemişimdir bunu

cuneyt babanın işlerı ıste dıyelım ne dıyelım yıne tarıhı bı fılm saygı duymak lazım bu fılmler olmasa türk sınema tarhınde tarih fılmı malesef yok cuneyt babanın SELAHADDIN EYYUBI ADLI FILMI VARo fılmı ızleyın arkadaslar tavsıye ederım:)

Malkoçoğlu serisinin en güzel filmi diyebilirim.Hele Cüneyt Arkın'ın &quot;Hamolkaaa!&quot;, &quot;Omerrooo!&quot; diye bağırışları yok mu? &quot;Elimden bir yere kaçamazsın Hamolka.Kuş olsan kartal olurum,yağmur olsan şimşek olurum&quot; replikleri hele bir de GEBER! diye bağırması müthiş. Vecde getiriyor adeta.

malkoçoğlu, battal gazi, kara murat bunlar hep aynı senaryo ya. bıktırıyor insanı. ama yine de seyrederim...

Çok iyi bir film

güzel bir film