Düş Kırgınları

Mehmet Eroğlu’nun ‘Düş Kırgınları’ romanının filmini çekmeye karar vermenin arkasında ne vardı diye düşündüm? Mekan değişikliği çok az olan, daha çok iç konuşmalarla yürüyen dolayısıyla maliyet yükü de sınırlı olacak bir roman olduğu için olabilir m i? Ege sahil kasabalarında Karaburun’da geçer öykü, filmde de kitapta yazıldığı gibi tenha bir kıyı oteli, otel önü masaları, deniz ve adalar panaroması eşliğinde ana mekan olarak film boyunca karşımızdadır. Filmde, cunta dönemlerinde yaşadıklarıyla dostlukları pekişmiş iki erkeğin işlettiği otelde ana karakter olarak karşımıza içkiyle yaşama tahammül edebilen, kendisiyle ve düzenin insanlarıyla çatışan yazar Kuzey çıkar. Otele gelen genç idealist kadınla, Şafak’la tanışması ve kabul etmek istemediği geç gelen aşkla ne yapacağını bilememesi üzerine hikaye gerilimli bir hal alır. Kuzey’in ‘Sevmeseydim gitmesine izin verir miydim?’ sözü hikayenin üzerine kurulduğu ana çatışmayı verir. Romandaki geri dönüşlü yapı filme de nerdeyse bire bir aktarılmış, çokça olan iç konuşmalar romandan seslendirilmiş satırlarla seyirciye iletilmiş. Zaten ağır ilerleyen filmde romandan okunarak filme katılan iç konuşmaların çokluğu filmi ağırlaştırmış. Kuzey ve Şafağın yüzlerine odaklanan planlarda içlerinde olan biteni , yaşanan gerilimi yüzlerde vermek amaçlanmış olabilir ama bu her zaman Berkman filmlerinde olduğu gibi başarılı olamayabiliyor. Bunun yanında akılda kalan çokça güzel fotoğraf karesi var fimde. müzikleri güzel, tenha Ege sahillerine de filmin duygusal ağırlığına da yakışmış.