Hwa-ryeo-han-hyoo-ga

Güneşli bir Mayıs öğleni taksiciler,öğrenciler ve bebeklerini taşıyan kadınlar,binlercesi eyalet merkezindeki ofis binasının önünde toplandı.Günlerdir gökyüzünden yağan paraşütçüler, ayrılmak üzere olduklarının haberlerinin yaydığı gibi,caddeye sıralandılar ve insanları kutlamanın coşkusuyla doldurdular.Kalabalık beklenti içindeyken,ulusal marş hoparlörlerden çalmaya başladı.Ardından, bir ateş patlaması tüm öğleni parçaladı.Sivil katliamın kurtulanları şimdi sevgili marşlarının onların özgürlüklerinin işareti değil,askeri yönetimin ateş emrinden başka bir şey olmadığını anlatıyorlar ve birlikler öldürmeden geri çekilmedikleri bu caddeye duvar örüyorlar.