Dad's Army

Ünlü oyuncularla takviyeli, savaş dönemi cephe gerisini anlatan bir casusluk öyküsü. Senaryonun yavanlığından ortaya başarılı bir iş çıktığını söylemek hayli zor. Filmi seyrederken olacakları hep önceden biliyorsunuz, seyirci hep bir adım önde. Öyle olunca da tempo ve akıcılık sağlanamıyor. Yönetmenin katkısı hiç yok gibi, adeta oyuncuları kendi hallerine bırakmış. Ayrıca film hangi yöne gideceğinede karar veremiyor. Casusluk öyküsü anlatmak isterken, komediye kayıyor, duygusallık vermek istiyor başaramıyor bu da anlatılan öyküye darbe vuruyor. Çünkü hiçbirinde başarılı olunamıyor. Casusluk öyküsü çok çocuksu kalırken, emeklilerin büyüsüne kapıldıkları Rose’un evine arka arkaya geliş anları, biri içeri girerken diğerinin kapıda görünüp sırasını beklemesi sahnesi tebessüm dahi ettirmiyor.(Bu sahne bizdeki Yedi Kocalı Hürmüzü hatırlatıyor) Toby Jones’un gözlüklerini çıkarıp oraya buraya kafasını vurmalarını komedi diye sunmak ise ayrı bir tartışma konusu. Velhasıl çocuk müsameresi havasında geçen filmin final sahnesi de çok amatörce kalıyor. Oyuncu kadrosuna bakıp ve illa yeni film olsun diyerek izlemek isteyenler olabilir, şöyle bir baksınlar isteyen devam edebilir. Bence film için IMDB notu yüksek verilmiş. Oscar kazanan ve kazandıran filmlerin oyuncusu Catherine Zeta-Jones ise hızlı bir düşüşte, son dönemde dişe dokunur bir filmde oynadığını söylemekte hayli zor. İzlemek veya izlememek konusunda kararı size bırakıyorum…