Tamirci Parçası

Billy Vaughn ve Orkestrası’nın ‘Wheels/Orange Blossom Special’ 45’liğindeki (1961) ‘Wheels’ (1960) (Jim Torres / Richard Stephens / Norman Petty). Kuşkular içindeki ‘Tamircimiz’.

Demir; “Ayşe Yenge, senden rica ediyorum, benden hiçbir şeyi saklama. Oya, hasta yatağında durmadan Bülent’in adını sayıkladı. Hâlâ O’nu mu seviyor? Bana her şeyi anlat, Allah aşkına.”

Ayşe; “Söylemesi zor ama… İşin doğrusu küçük hanım, Bülent Bey’i seviyordu. Bülent Bey, O’nu bırakıp başkasıyla nişanlanınca O da nispet olsun diye sizinle evlendi!”

‘Demirhane Müdürü’nün (‘La Maitre De Forges’-1882) (Georges Ohnet) (Haziran, 1963-Anten Yayınları) (Çeviren Muammer Tuncer) siyah beyaz Yeşilçam uyarlaması.

Hallaçzadelerin, ‘Kumarbazın İntikamı’nda (1966) tekrar göreceğimiz villası (çekimler Kalkavanların köşkünde yapışmış). Nazmi Bey, karısı Şükran Hanım, kızı Oya ve hizmetçileri Ayşe ile çok mutlu. Tek emeli kızını, yeğeni Bülent’le evlendirip mürüvvetlerini görmek. Ondan sonra ölse de gam yemezmiş.

Ama milyonerin, bir zamanlar dillere destan olan serveti tehlikede. Son 4 yıl içinde devamlı olarak zarar etmiş. Tüm gayretiyle iflastan kurtulmaya çalışıyor. ‘Her odasında bir hikâye, her köşesinde bir hatıra olan evleri’ bile borç nedeniyle elden çıkmak üzere. Düştüğü çıkmazdan kurtarabilecek tek kişi Osman Pastırmacı. Madrabaz tüccar, ‘hileli sucuk ve pastırmadan kazandığı milyonlar yetmez gibi’ bir müddettir Hallaçzade’nin senetlerini toplayıp tefecilik yapmakla meşguldü.

Nazmi Bey çaresiz kalınca, arkadaşı Avukat Avni’den borcun ertelenmesi için aracılık etmesini istiyor. Pastırmacı’ya kalsa ‘faizle falan bir şeyler yapacak’ ancak kızı Naciye işi karıştırır. Kolej’den beri kıskandığı Oya’ya haddini bildirmek için kısmet ayağına gelmiş. Üstelik sırf evlenemesinler diye Bülent için ‘hususi yemli bir olta’ hazırlamış bile. Dolduruşa gelen Osman kestirip atar; “Ben protestoyu yapıştırır, haczi de basarım.”

Yaşamdaki aksilikler bazen mutlulukla sonuçlanabiliyor. Oya’nın ‘34 AH 992’ plakalı ‘saltanat arabası’ Maslak Yolu’nda bozulunca Avni Bey tanıdığı bir ustayı getirir.

‘Takılı vites’i tamir eden Demir Başar sonradan ailenin de kurtarıcısı olacaktır.

Delikanlı, Işık Tamirhanesi’nin sahibi. Neşe kaynağı Tosun, ağzını her açtığında ‘süspansiyon’ diyen Faik Coşkun ve Niyazi Vanlı gibi çalışanları var. ‘Etrafına hürmet ve güven telkin eden güzel bir insan’. İlk görüşte Oya’ya tutulur. ‘İlk defa ama fena kesilmiş’. Garajdaki sağ kolu Mehmet Usta “Hele şükür Demir abi, ilk defa bir kıza kesildiğini gördüm” diyor.

‘Hungarian Rhapsody No. 2’ (1847/51) (Franz Liszt). ‘Bunca yıllık şerefli ticaret hayatından sonra müflis olarak yaşamaya tahammül edemeyen’ Nazmi Bey yaşamına son verir.

Şükran Hanım, nedense ‘artık yoksul olduklarını’ kızından gizliyor. Bülent de “Şimdi Oya’yı daha çok seviyorum” falan demişti ama bakışları hiç de öyle değil. Zaten bir yığın kumar borcu vardı. Kumarhanedekilerin “Yağlı bir kapı bul oğlum” önerisini ‘fare peynire dalar gibi’ benimseyip Naciye’nin ‘evlenme teklifini’ kabul ediyor!

Bu arada Demir, çılgıncasına âşık olduğu Oya ve Şükran Hanım’a kol kanat germiş. Evi satılmaktan kurtarır. Bunun genç kıza söylenmesini de istemiyor.

Mezz Mezrow’un ‘Jazz Figures’ uzunçalarındaki (1962) “Swingin’ For Mezz (Careless Love)” ve Helmut Zacharias and His Magic Violins’in ‘Themes’ 33’lüğündeki (1960) ‘A Summer Place’ (1959) (Max Steiner / Mack Discant). Pastırmacının nişan töreni. Oya daha önce “Tamirci mi neymiş” diye küçümsemişti ama şimdi durumu kurtarmak için Demir’le evleneceklerini söylüyor. Bunu duyan Naciye de Bülent’i anında unutup ‘Tamirci’nin etrafında pervane olur. ‘Fascination’ (1932/57) (F. D. Marchetti) ile dans bile eder.

Oya ile Demir evlenmiş. Ama genç kız, kendisiyle parası için evlendi sanıyor.

‘Over the Rainbow’ (1939) (Harold Arlen / Edgar Yipsel Harburg). Bir dolu gerginlikten sonra vardıkları anlaşma; Aynı çatı altında yaşayacak fakat birbirlerinin olmayacaklar. Birinci yılın sonunda da boşanacaklar.

Şükran Hanım’ın her şeyi anlatması Oya’nın gözünü açıyor. Sonraki uğraşı, zaten kendisinin olan Demir’i tekrar kazanmak için.

Film biterken Naciye ve adamları tarafından, “Hafize Hanım’ın Yeniköy’deki villası”na kaçırılır. Kurtuluşu, Demir ve tamirhanedekilerin yumrukları sayesinde.

Önce ‘10. Yıl Marşı’ (1933) (Cemal Reşit Rey / Behçet Kemal Çağlar-Faruk Nafiz Çamlıbel) ve ardından ‘Colonel Bogey March’ (1957) (Malcolm Arnold). Son yazısından önceki marşlar ülkemizdeki politik, ekonomik ve moral değişimi yansıtıyor.

Kul sıkışmayınca Hızır yetişmezmiş. Osman Pastırmacı, kendisinden iş isteyen Bülent’e Hızır’ın aslında Naciye olduğunu anlatmaya çalışıyor.

Osman; (Vahi Öz’ün cayır cayır sesi ile) “Hayatta muvaffak olmanın iki şartı vardır. Biri kafanı çalıştıracaksın. İkincisi gözünü açacaksın… Gözünü açmak da kâfi değil. Baktığın yeri göreceksin. Şimdi alalım Naciye’mi. Biraz evvel buradaydı. O’na bakınca ne gördün?”

Bülent; “Şık, kibar, güzel, sevimli bir hanım kız. Allah bağışlasın.”

Osman; “Bankadaki hesabında kuzu kuzu yatan 2 milyon lirayı da gördün mü?”

Bülent; “Hayır.”

Osman; “Sen bakmışsın ama hiçbir şey görmemişsin. Bak oğlum, aklını başına topla. Fırsat dediğin otobüs, tramvay değil ki kaçırdığında arkadan geleni bekleyesin… Naciye, ‘Bülent’ diyor da başka bir şey demiyor.”

Bülent; “Maalesef başkasına verilmiş sözüm var.”

Osman; “Öyleyse iyi düşün oğlum. Bir yanda senin sözün öte yanda milyonlar.”

Delikanlının ‘kuzu kuzu yatan milyonları’ seçmesi ışık hızından daha çabuk bir zamanda.

(Yazan: Murat Çelenligil)