Taçsız Kral

Franck Pourcel’in ‘E Um Mundo De Melodias Vol. 2’ albümündeki ‘Ma Vie’ (1964) (Alain Barriere).

İzmir-Âşıklar Yolu’nda iki sevgili. Birazdan Asansör’e gidecekler.

Mine; “Bil bakalım, kan kırmızı süt beyaz, fındıkkabuğundan küçük, kale kapısına sığmaz.”

Metin; “Kelime oyunu yapıyorsun. Kan, tabii kırmızı, süt de beyaz değil mi? Fındık, kabuğundan küçük olacak ki kabuğuna sığsın.”

Mine; “Yalnız insanlar sığmaz kabuklarına.”

40’ların sonu. İzmir, Karşıyaka’da Çiftefırınlar Mahallesi. O dönem hemen her sokakta olan arsada çocuklar futbol oynuyor. Cin gibi bir çocuk, takıma girememiş, Spor Malzemeleri Mağazası vitrinindeki topları seyrediyor.

Bir konserve kutusunu tekmelediği sokakta dalgın yürürken önüne ‘hayallerindeki’ futbol topu yuvarlanır. Murat abiden bir armağan. “Seni ben çalıştıracağım. Büyük bir futbolcu olacaksın. Benden bile büyük.” Baldan tatlı, safi şekerden yapılmış kızı Mine de kahramanımızı seviyor.

Metin’in (adını öğrenemediğimiz) babası futbola karşıydı. Kavga çıkan bir mahalle maçından sonra topu keser. “Bindir söylüyorum. Topla oynamak günahtır! Dinleyen kim! Bir daha görürsem!”

Annesi (O’nun da adını öğrenemiyoruz); “Yapma oğlum, laf anla biraz. Fakiriz biz. Oyunla geçirecek vaktimiz yok. Baban sabahın altısından geceye kadar fabrikada ömür çürütüyor (işe giderken elinde üç bölmeli sefertası var). Bir gündüz uykusuna hasret. Bir erkeğimiz de sensin. Okuyup kazanacaksın. Başka çaren yok.”

Aslında var! Herkes görecek bunu.

Damlacık Spor, Yün Mensucat ve 1954’te İzmir’deki son kulübü İzmirspor.

Başkan Sedat Bey’in kızı Hülya ile yakınlaşır. Murat durumu anlamış; “Zengin kızı, yaramaz sana” diyor. “Hiçbir şeylerine ayak uyduramazsın. Futboldan da olursun boş yere.” Sonrasında İstanbul var.

1955. Galatasaray; Gol krallıkları; (Filmde görmesek de) ‘Ağları Yırtan Gol’ (10 Haziran 1959); Şöhret; Yepyeni bir çevre.

Yine de parası az. Gönül Yazar’la beraberliği futbolunu etkiler. Sahada adım atamayacak haldeydi. İlişkiyi bitirir, toparlar kendisini.

Bu başarı dolu günlerin birinde en olmaması gereken olur. Hülya çıkagelir.

Metin; “Ne istiyorsun benden?”

Hülya; “Seni!”

Evlenirler. Bir süre sonra İzmirspor’a dönmesi için baskı başlar. “Ya ben ya Galatasaray” diyor karısı. Yanıt; “Galatasaray! O daha vefalı!”

En büyük destek, yine Mine ve Murat abiden.

Bir yıl Palermo kulübünde futbol oynar. Tekrar Galatasaray.

Bir milli maç öncesi doktor muayenesinde ortaya çıkan ‘kalp kifayetsizliği’ ile düşüş tekrar başlar. İçki ile geçen günlerden sonra Mine ve Murat, İstanbul’daydı.

Sevgi dolu bir ortamda günlerce süren çaba. “İçme artık… Öleceksen top için öl. Hepsi hepsi bir ölüm. Böyle, gün gün öleceğine lahzada ölürsün hiç olmazsa” diyor Murat. “Deneyeceğiz, her şeye yeniden başlayacağız.”

Tekrar yapılan kontrolde…

Gündüz Kılıç; “Oynayabilir mi doktor?”

1. Doktor; “Tabii. Bir Beşiktaş taraftarı olarak üzgünüm ama!”

2. Doktor; “Ben de Fenerbahçeliyim. Maalesef eskisinden daha iyi oynayacak!”

Hastaneden çıkarken Mine ile el eleydi.

Yeni gol krallıkları, yeni başarılar.

(Yazan: Murat Çelenligil)