Salkım Söğüt

Ordu ilerliyordu sefere. İlerle! At üstünde onca süvari. Sonra içlerinden bir asker atından düştü. Ordu dönüp bakmadı düşen askere. Tüm ihtişamıyla güneşin battığı yere ilerledi atlılar. İşte o zaman asker, bir başına kalınca geçmişi hatırladı. Bir adam vardı, hayatı boyunca savaştı. Seferden sefere sürüklendi, at üstünde ilerledi. Yiğit bir askerdi, savaştı gururla. Ancak belki de artık Salkım Söğüt’ün gölgesinde batan güneşe ilerleyen askerleri izlemenin vakti gelmişti.

Nâzım Hikmet Ran'ın "Salkımsöğüt" isimli şiirinin serbest uyarlama canlandırması.