İki Gün Ve Bir Gece

Hiç uzatmaya gerek yok... Bu film bildiğiniz Çin işkencesi... Berbat yahu...

Açık söylemek gerekirse ben bir sinema izleyicisi olarak Dardenne kardeşlerin hem kamera kullanımını hem de filmlerinde hiç müzik kullanmamalarını sevmiyorum zaten diğer filmlerinde olduğu gibi bu filmde de bol bol aktüel kamera kullanımı ve arabada çalan şarkılar haricinde filmde müzik yok gibi bir şey, belki müzik kullanmamaları ve aktüel kamera üzerine yoğunlaşmalarının sebebi hikayenin en yalın haliyle seyirciye aktarılmak istenmesi olabilir fakat ben müziksiz filmleri pek etkileyici bulamıyorum. 2 gün ve 1 gecede herşey değişir.. Dardenne kardeşlerden yine gerçekçi ciddi ve birkaç filmlerinin aksine oldukça sürükleyici bir dram. Film boyunca Sandra'nın yanında iş arkadaşları ile iletişim kurma çabasını izliyoruz. Aktüel kamera ile yaptığımız bu takip boyunca kapitalist sistemin bireyler üzerindeki rekabet etkisine tanık oluyoruz. Yine çok sade görünen, ancak sayısız farklı bakış açısı, tartışma konusu, fikir barındıran bir film Dardenne kardeşlerden. Aslında karakterlerde ve hikayede büyük boşluklar var. Yaşananların ve kişilerin geçmişi hakkında çok az şey biliyoruz. Büyük önem taşıyan karakterlerin birbirleri arasındaki ilişki (en basitinden Sandra ve eşi arasında) çok üstü kapalı veriliyor, detaylara inilmiyor. Ancak bu tamamen bir tercih ve yönetmenlerin önceki eserlerinden de aşina olduğumuz bir durum. Bu gibi bilgilere gerçekten ihtiyacımız var mı? İlk bakışta "olsa daha iyi olur", "film biraz daha uzun olsaydı da arka planı daha güçlendirilseydi" gibi düşünceler beliriyor belki seyircide ancak asıl odaklanılan konuyu bunlardan görece bağımsız buluyor olmalı yönetmenler. Filmin ismi gibi işte: "İki Gün ve Bir Gece" anlatılıyor. Cotillard'ın başarılı ve ödüllü performansında vücut bulan Sandra, çok kilit bir durumda kalıyor : İş arkadaşları bir oylama yapacak ve sonucunda ya onun işte kalmasını ya da 1000 Euro'luk primlerini tercih edecekler. Sandra'nın istemeyerek de olsa kapı kapı dolaşıp onların fikirlerini değiştirme çabasını izliyoruz film boyunca. İlginç bir durum, belki de bizim alışık olmadığımız. İnsanın "Hainler parayı tercih ediyorlar, kadını mağdur ediyorlar" gibi aşırı iyimser ve haya ürünü tepkiler veresi geliyor başlarda. Ancak bahsedilenler sonuna kadar gerçekçi. "İşçi sınıfı", "kapitalizm" gibi kavramlar film ile aynı cümlede bolca geçiyor. Ancak yalnızca bu çerçevede tıkılı kalmamak lazım. Aslında insan doğası ve hayat ile ilgili bunların da çok üstünde söylemleri var filmin. Finaldeki çarpıcı iki dakika ile birlikte film bambaşka bir anlam kazanıyor. Cevaplanması kolay olmayan birçok soru beliriyor birden insanın aklında. Son olarak ben filmi hemen hemen beğendim diyebilirim zaten ben Dardenne kardeşlerin teknik yönden filmlerini pek sevmesem de genellikle filmlerinin hikayeleri güzel oluyor aynı bu film gibi.. Sizi pek çok konuda arada bırakan, düşünmeye sevk etmek gibi bir derdi olan bu filmi görmek gerek.

Güzel bir filme benziyor bakıp göreceğiz artık:)