Arınma Gecesi: Anarşi

ilk filme göre biraz daha başarılı en azından film sokaklarda geçiyor.aksiyon gerilim yerinde.yinede izlenmesede birşey kaybedilmez.10/6

James DeMonaco’nun geçen sene çektiği ilk filmde Ölümcül Oyunlar ve Otomatik Portakalla paralellik kurup kolaya kaçarak yapay bir gerilim filmi ortaya çıkarmış, buda resmen yüzünde patlamıştı.En başta banliyöye getirmeye çalıştığı tüm eleştiriler sığ kalıp, çok yukardan anlatmış, karakterlerden işleyişe kadar herşey iğrelti durmuştu, açıkçası nefret etmiştim. Bu filme gelirsek üç farklı koldan sıradan insanların yaşadıkları talihsizliklerle bir araya gelmesini ve geceyi atlatma çabalarını güçlü bir sistem ve Amerikan elşeştirisi yaparak sürükleyici şekilde anlatıyor.Dünyada en fazla sivil şiddet eğlemlerinin olduğu ülke olan Amerikanın nasıl bu hale geldiğininin en kolay açıklaması kendi kurdukları Korku imparatorluğunun bir sonucu olmasını en iyi anlatan eser Benim Cici Silahımsa(Michael Moore) Arınma Gecesi Anarşi’de son yıllarda en iyi yansıtan film. Sanki 12 saatlik bir Madmax dünyasına döndüğünü gösteriyor Amerikan sokaklarının, kas gücünün ise zenginlerin ve hükümetin elinde birer köpekten farksız olduğunuda öyle güzel yansıtıyorlarki ancak bu kadar oturur.Her karakterin klişede olsa belli bir hikayesinin olması ve gerçekleri yavaş yavaş görmeleri karakter derinliğini pekiştirmiş, buna atmosferin üst düzey olması, teknik yönün başarısıda eklenince yılın en ilgi çekici eserlerinden biri oluyor Arınma Gecesi Anarşi.

Bana kalırsa ilki gibi son derece kötü bir filmdi.Bu bölümde oyunculukların da ayrıca berbat olması filmi çileden cıkılmaz bir hale sokmuş.