Osmanlı Kabadayısı

‘Sevdim Seni Ey İşvebaz’ (Nihâvend) (Tamburi Cemil Bey).

Bentler Yolu. Deli Murat, Zaptiye Nazırı Haşmet Paşa’nın kızı Nazlı ve Dadı Kalfa’yı Gâvur Sabri Şürekâsı’nın saldırısından kurtarmış.

Dadı; “Allah senden razı olsun aslanım.”

Murat; “Vazifemizi yaptık anne.”

Nazlı; “Ben de büyük teşekkür borçluyum size.”

Murat; “Teşekkür edecek bir şey yok ortada sultanım.” (Kahramanımız böyle diyor ama ‘son anda’ yetişmese genç kızın yalnız incileri elmasları değil başka ‘hazineleri’ de tehlikedeydi)!

Nazlı; “Size olan borcumuzu nasıl ödeyebiliriz acaba?”

Murat; “Ödediniz bile.”

Nazlı; “Peki ama nasıl oldu?”

Murat; “Tatlı gülümseyişinizle!”

Nazlı; “…”

Genç kızın yere ‘düşürdüğü’ mendil delikanlının kalbini ısıtacaktır!

Deli Murat bir Tulumbacı. Ama Kantocu güzel Leyla’nın yüreğindekinden başka yangınla ilgilendiğini göremedik!

Yaptıklarıyla ‘bir çeşit eşkıya’. Fesi hafif yatık ve püsküllü; Bir elde tespih ötekinde bileklik; Çorabıyla kuşağı bembeyaz; Pabuç arkasına basılı, ceket sol omuza asılı. En önemlisi de Murtaza gibi bir arkadaşı var. ‘Bunca yıllık omuzdaşı, can yoldaşı’. Mahallede şöyle bir gezinmeleri bile ‘Zatı Hazreti Padişahî’nin Cuma Selamlığı’ndan daha gösterişli.

Bu denli sevilirken kıskanılmamak olur mu? Gâvur Sabri diş biliyor. Ne yapıp edip burnunu sürtmeye yemin etmiş.

‘Doctor Zhivago’daki (1965) (Maurice Jarre) ‘Komarovsky With Lara In The Hotel’ melodisinin olduğu sahnede Murat’ı Leyla’nın evinde kadeh tokuştururken yakalar. Nazlı’dan sonra Direklerarası’nın Gülü’nü de kaptırmak kolay kabulleneceği bir şey değil. İçi içini yiyor.

İnanması güç ama daha kısa bir süre önce kızına pusu kurduğu Haşmet Paşa ile işbirliği yapar. “Büyüklüğünüzü gösterip geçmişte işlediklerimi cehaletime bağışlayacağınızı umarım. Ben de… Sadakatimi Deli Murat adındaki şehir eşkıyasının derdest edilmesinde hizmetimle göstereceğim.”

Alavere dalavere, önce Murtaza sonra Murat yakalanıyor. Kurtulmaları Nazlı’nın yardımıyla. Fakat bu günlerde genç kızın başka bir sorunu var. Babası, Kilercibaşı’nın ‘mahdumuyla evlenmesini münasip görmüş’. Bu iş istese de olacakmış istemese de!

Kahramanımız hem evliliğe engel olmak hem de Sabri’nin üzerine attığı suçlardan kurtulmak zorunda. Haşmet Paşa’nın kaçırılması işin tuzu biberi.

Mevlanakapı’daki mahzende kavga dövüş sonrası ‘müstakbel damadı olarak’ Paşa’nın elini öpüyor.

Hepsi iyi hoş da Sabri’ye önce baltayla (4 kez) vurup sonra 2 el ateş etmesine hiç gerek yoktu.

Nazlı’nın mektubu; “Murat’ım… Babam Kilercibaşı’nın oğluyla evlenmem için beni zorluyor. Adeta konakta hapsetti beni. Ama sana söylemek istediğim daha mühim bir şey var. O Sabri denen adamla babamı konuşurlarken dinledim. Seni mezarlığa çağırmış. Tuzak bu. Sabri bu tuzakta yem vazifesi görecek. Orda zaptiyeler pusuya yatıp seni yakalayacaklar.”

Murat; “Ne olursa olsun gideceğim. Arkamdan konuşmalarına, ‘korktuğu için gelmedi’ demelerine meydan vermem.”

Tufan Ağa; “Ama tuzak olduğunu bile bile evladım.” (Tufan, bir başka sahnede “Dur hele, yiğitlikte tedbire de yer var” diyecektir).

Murat; “Daha iyi ya, bilerek gidiyorum. Tuzak olduğunu bilmeden değil.”

Murtaza; “Gücenme ama düpedüz delilik bu, Murat Ağam.”

Murat; “Adım da Deli Murat değil mi? Bana delilik yakışır.”

(Yazan: Murat Çelenligil)