Kutsal Bir Gün

Aysar ve Ali Osman, biri otuz beş diğeri elli yaşında iki kardeş. İşsiz. Amaçsız. Ayyaş. Birlikte geçirdikleri yaklaşık bir gün boyunca ağabey-kardeşin hayatlarıyla kurdukları, sınırlarda gezen ilişkileri sahnelenir. Bu adamlar kendilerini o günün sonunda denize atsalar da yeridir, dünyanın en şanslı insanları seçilse de…

İnsanı hayata bağlayan gizemli bağlar neye benzer? Akdeniz’in karanlık sularına atılmaktan, camdan bir vitrini omzuyla yıkıp altında kalmaktan insanı alıkoyan güç nereden türer? Dostluktan mı, komşuluktan mı, akrabalık ilişkilerinden mi? Çocuğu olan, olmayandan daha mı emniyettedir, ani bir ümitsizlik karşısında?

Ali Osman ve kardeşi Aysar gecenin ilerleyen saatlerinde, o günün Anneler Günü olduğunu öğrenirler. Kutsal bir gün tüm kutsallığa karşın, diğer günlere benzemekten kurtulamayarak sone erer ve yeni, zorlu bir gün, çalışan-çalışmayan, mücadele eden veya mücadele edecek gücü kalmamış olan herkesi olanca kaçınılmazlığıyla kucaklamak üzere taze bir güneşi ufka gönderir. Her sıradan gün “Kutsal Bir Gün” de olabilir, dünyanın bütün kutsal günleri bir araya gelse tek bir alelade insanın tek bir alelade günü etmeyebilir de…