Mağlup Edilemeyenler

80 darbesi öncesi filmlerden. Gerilimi yüksek, toplumsal mesajları fazla olanlardan o yıllardakilerin çoğu gibi. Atif yilmaz yönetmenmiş. "Bozuk düzen", "adalet" gibi lafların çok geçtiği ve "devrim" kelimesi geçmese de istenen şeyin o olduğunun anlaşıldığı ve işlendiği bir film. Yasaklı değil gibi hem de. Cuneyt ile mujde yi ilk kez bir arada görüyorum sanırım. Kenan pars ile hayati yi de. Kenan la cuneyt i de aslında :) Ve sevket i de tabi. Sağlam bir girişle başladı, sağlam mesajlar vererek ve güzel haber başlıklarıyla. Sevket i görmek güzeldi. Bayağıdır seyretmemiştim. Ihsan yuce yi de. Kenan i da. Kenan ile hayati bir arada ultra kötüler bir arada olmuş :) Zihniyet değişmemiş. Kadına bakış aynı. Tecavüz edilmiş ama "seks partisi kötü bitti" tarzı haberlerle kadını suçlayıcı dil kullanılıyor. Nişanlısı terkediyor filan. O zamanlar zenginler bu kadar güçlü değil belli ki. Polis-devlet-siyaset onları koruyamıyor şu anki gibi. Tek gazete yazısıyla tutuştular çünkü. Şu an olsa zırhlarında delik bile açılmaz :) Cuneyt veya kadir veya bazen tarik, sisteme adaletsizliğe karşı böyle direndiği filmler güzel filmler oluyor. Hayati yi arabayla kovaladığı sahne kısa da olsa güzeldi. Eski sokakları, evleri gösterdiler ve bir merdiven başında son buldu arabaların kovalamacası. 50. dakikalarda da devrimci sloganlarla gazetelerini satmaya çalışanları görüyoruz. Ve matbaada güzel sohbet ediyorlar. "Yolsuzluk, rüşvet bu düzeninin doğal sonucudur." tarzı cümleler. Banliyö treni de görmek güzeldi. Cuneyt gerçekten trene tutunarak seyahat etti herhalde :) Tehlikeli sahnelerdi, trenden atlama filan. Eğer gerçekse tabi. Trende sigara içilebilen zamanlarmış bir de :) Güçlünün her şeyi yapabildiği bir düzen. Değişmediğini görüyoruz hala. En sonlarda hayati matbaayı bastığında sevket foto çekmeye çalışıyor. Komikti :) Cuneyt ne zaman ölecek diye bekledim film boyu. Benzer sayılabilecek "yıkılmayan adam" tarzı filmlerdeki gibi ölüm gerekiyordu çünkü. O filmlerdekine benzer bir ölüm yaşadı da maalesef. Güçlü bu sefer ezemedi diyebiliriz. Birliktelik ve dayanışmanın zalimi yendiği bir film. O kadar ki, o ünlü gazete bile işe geri alıyor cuneyt i. Bir bir ifşa edildi baronlar, patronlar hatta. En sonda kalemi cepten çıkarıyor ölünün. Güzel bir mesaj yine. Ama bu kadar cesur olmamalıydı tek dolaşacak kadar. En sonda yine başlardaki gibi gazete manşetleriyle bitiriyor. Gerçek haberler mi bilmiyorum tabi.

Atıf Yılmaz'ın da pek içine sinmediğini düşünüyorum. Tam bir başarı değil. Eksik parçalar vardı. Finali ise sarsıcı gerçekten. Galata Köprüsü çok şey katmış. Hayati Hamzaoğlu'nu "fedai" rolünde emir alması üzdü.Kenan Pars Turgut Boralı'nın, Hayati Hamzaoğlu da Kenan Pars'ın rolüne geçebilirdi. Saltuk Kaplangı'yı da daha çok renkli filmde görmek isterdim

güzel bir film... atıf yılmaz zaman zaman kendi istediği şekilde sosyolojik yaklaşımlı mizansenler, zaman zaman yapımcının ticari kaygılarına göre bir film yapmış.

Cüneyt Arkın'ın en iyi filmlerinden. Kurgu ve Cast muhteşem..Allah rızası için biri bu filmi Youtube'a yüklese de izleyebilsek..

Tek kelime ile müthiş bir film , Gazetecilik bölümünde okuyanların izlemesini öneririm. Filmde, üst mevkide rüşvet, yolsuzluk, haksızlık, fakirlik, zenginlik hepsinden bir parça var. Şerefli bir Gazetecidir. Murat Sözeri. Tecavüz edilen bir kız’ın yaşamı aslında onun kaleminin menzilinde olan kişilere karşı verdiği savaşın fitilini ateşler. Bu zorlu yolda karşısına çıkan engellerin, ona teklif edilen rüşvetin ve kendi iç dünyasındaki haykırışların onurlu bir kişiliğidir Murat Sözeri….Aysel’in yaşadıkları belkide ülkede binlerce kız’ın yaşadıklarıyla aynıdır. Üst mevkilerdeki kişiler vazgeç Murat, sen bu düzeni yıkamazsın desede Murat, kalemi’nin ona verdiği cesaretle olayların üstüne inatla gidip bu uğurda hayatını feda edecektir. Filmde iki sahne çok anlamlı. Baba karakterinde oynayan Mümtaz Ener, Murat silah taşıyormusun dediğinde, Murat elini cebine atıp çıkardığı kalemi göstererek İşte benim silahım der. Ve final kısmında kurşunlara kurban giderken fotoğrafçı olan arkadaşı Nuri Acar, elini Murat’ın iç cebine koyup kanlı kalemi çıkardığında aslında gerçeklerin ne kadar acı ve net olduğu ortadadır. Onurlu bir mücadelenin hikayesini izleyeceksiniz. Yönetmenlik koltuğunda usta isim Atıf yılmaz var. Bu filmi Remzi Jöntürk yönetseydi nasıl bir yapım ortaya çıkacaktı merak etmiyor değilim. Film tv kanallarında fazla gösterilmez, neden gösterilmediği malum. Hayatın gerçekleri bu filmde anlatılmıştır. Cüneyt Arkın’dan müthiş bir performans.

Eşitsizlik kavramını gazeteci gözüyle yansıtmaya çalışan bir film.Duygusallık ve dramatik gibi konularla bezenmeye çalışsa da filmin verdiği mesaj politik...Başarılı ve gözünü budak dan esirgemeyen gazetecilerin Türkiye de yaşadıkları hazin son bu filmde de aynen verilmiş,özellikle filmin sonunda Cüneyt Arkın ın kurşunlara kurban gitmesi çok gerçekçi olmuş...

türkiyenin yada dünyanin sorunlarindan birini anlatiyor film...konusu defalarca yazilmis buraya.... en oyunculuk dalinda cüneyt arkin almis zaten o yillarda kac film yapiliyorduki ama hakkini vermis bastan sonuna kadar performansini hic düsürmemis... müjde arin daha acilamadigi zamanlar ilk yillari oldugu belli...malesef filmin sonu hüsranla bitiyor...

Zengin - Fakir, Ezen - Ezilenler.. kavramı bu filmde de anlatılmış. Bir gazetecinin halkın sorunlarıyla ilgilenmesi ve namuslu bir kıza zorbalıkla tecavüz eden zengin aile çocuklarını yakalaması. Ve sonunda patron ve ağaların düzenini bozduğu için öldürülmesi. Tamamen Türkiye'nin o dönemde olan sorunlarını anlatıyor bu film.

Cüneyt Arkın - Murat Sözeri Müjde Ar - Aysel Şevket Altuğ - Nuri Acar Seyhan Karabay - Suat Seyredilmesi gereken ödüllü bir film.

<p>filmin içeriği bakımından önemli bir yeri var. murat sözeri, gazetecilikle ilgili konferans salonunda konuşurken gazetecilik mesleğini her yönüyle iyi irdelemiş. söylediği gibi özellikle şimdiki çoğu basının asparagas haberler yapmada üstüne yok. birde taraflı haber yapmaları varki o da cabası. onlara tavsiye ediyorum bu filmi izlesinler. belki birşeyler kaparlar. seyhan karabay filmde en çok dikkat çeken isim.</p>

mesleğine bağlı bir gazetecinin tecavüz edilen  bir kızı temize çıkarmanın ve suçluları bulmanın hikayesi sonunda gazetecinin vurulması ve cebinden kaleminin çıkması yürekleri dağlıyor güzel bir film.

Film ve oyuncular çok güzeldi filmin sonu ayrı güzeldi Yerde kanlar içinde yatan murat üstünde gazeteler  örtülü arkadasının onu çekmesi ayrı bir hüzündü 10 numara bir film Müjde ar ve çoşkun göğede  çok güzel oynamışlar

Çok beğendiğim bir film özellikle coşkun göğenin müjde arı tecavüz etme sahnesi arkadaşlarıyla muhteşemdi

<strong>mükemmel bir film hele final sahnesi... galata köprüsü üzerinde kurşunlandığı ve üzerine örtülen gazeteler... Cüneyt ARKIN klasiği mutlaka izlenmeli</strong>

<p>Detayını bilmeden yaptığı bir haber karşısında kendisini suçlu görüp tecavüze uğrayan bir kızın hakkını arıyan bir gazateci..filmin finali çok güzeldir.</p><p>&#160;</p>

Güzel bir filmin konusuda hoş

işte yine o yıllar... gazeteci bir gencin yaşadıkları anlatılmış. unutamadığım sahne filmin sonuydu.. galata köprüsü.. yerde yatan cüneyt arkın ve elinde bir kurşun kalem... nice dürüst insanı temsilen :(

güzel film izleyin

verdiği mesajlar itibarıyla çok güzel bir film mutlaka izlenmesi gerekir

müjde ar ve seyhan karabay müth bir oyunculuk sergilemiş.