Zeytin Zamanı

Adı Zeytin. Gözleri. Kara. Zeytin karası. Dünyalar güzeli. Zeytin.

Ama güzelliği ilk bakışta anlaşılmıyor. Gizemli. Onu tanıdıkça yavaş yavaş yüreğinden çıkıp geliyor güzelliği. Uzun saçlı. Limon kokulu, zeytinyağlı.

21 yaşında. Daha. Gökçeada’da. Dağ köyünde yaşıyor. Zeytin ada gibi Fakir. Ama. Gönlü zengin. Baba fırında. 70 derece Ateşte. Gece yarısı kalkıyor. İşe. Annesi aksi. Nedense. Üvey kız muamelesi çekiyor öz kızına. Sanki Zeytin külkedisi. Gerçekten de külkedisi gibi çalışıyor. Odun topluyor güneş doğarken Fırına. Fırının ekmeklerini dağıtıyor güneş batarken. Sonra keçilere bakıyor Gökçe’yle. Gökçe küçük kardeşi. Akşam üzeri de yapma bebek satıyorlar birlikte sahilde, turistlere.

Zeytin her sabah köyün tepesine çıkıyor. Kurumaya başlayan bir zeytin ağacını yeşertmek için su taşıyor. Sırtında. Hergün. Sonra. Ağacın altında oturup saatlerce denizi seyrederken, saçlarını tarıyor. Zeytinyağı ve limon karımışıyla.

Zeytin’in karşısına Alex çıkıyor sonra. Yani Alexander, Büyük İskender. Aniden. Değil. Aslında. Başından beri birkaç kez karşılaşıyorlar çöplükte, ama farkında değil Zeytin. Alex yakışıklı. Alex Avrupalı. Alex başarılı. Zengin. Sarışın. Alex çevreci mühendis. Gökçeada’da yapılması planlanan çöpten yenilenebilir enerji üretim kompleksinin konseptini hazırlıyor.

Gökçeada organik tarım merkezi olduğu için, enerji üretim kompleksinin çevreci olması gerekiyor, ama iş ortakları paranın peşinde. Alex her şeyi satın almaktan bıkmış. Paradan tiksiniyor artık. Maddi yaşamdan sıkılıyor, asıl mutluluğu arıyor. Olmalı. Ama asıl mutluluğun ve neyi aradığının farkında değil. Daha.