Kapıları Açmak

Osman Sınav'ın Mustafa Kutlu ile birlikte gerçekleştirdiği üç filmden ilki ve en iyilerinden biri. Telekızlıktan vazgeçtikten sonra köyüne dönmeye karar veren, ama orada sadece köy imamının hoşgörüsüyle karşılaşan genç bir kadının dramını anlatıyor.

küçük bir kasabada filizlenen masum aşk, kızın, kasabanın hovardası İpsiz Kemal tarafından kaçırılıp İstanbul’a götürülmesiyle darbe yer. İpsiz Kemal, kirli işlerin adamıdır; bir müddet sonra Zehra’yı koskoca şehirde tek başına bırakıp kaçar. Ama Zehra da yaman kızdır; ‘örs ile çekicin arasında dövüle dövüle çelik gibi olmuştur’. Pavyonlara düşse de ayakta kalmayı başarır. Tövbekâr olup kasabaya geri döner. Cihan’ın babası Mahir Hoca’nın sahip çıktığı Zehra, ‘kirli’ geçmişine rağmen küçücük kasabada insanların takdirini kazanmayı başarır. Hikâyenin özü bu; ancak mutlu sonla bitiyor sanmayın. Şairin dediği gibi, “Bir nîm neş’e say şu cihanın baharını / Bir sâgar keşîdeye tut lâlezârını.” (Bir yarım neşe say şu cihanın baharını / Bir boşalmış kadehe say lâle bahçesini)

Çanakkale'nin Babakale Köyü'nde geçen hikayede, Mahir Hoca'nın marangoz oğlu Cihan'la, eski bir gazelhan olan Hafız Seyit'in torunu Zehra arasındaki aşk var. İlk bölümde, dedesi Hafız Seyit'in aynı zamanda öğrencisi olan Zehra, ondan devraldığı gazel kültürünü köydeki mevlitlerde ve kına gecelerinde icra eden güzel bir kızdır. Ağabeyi Ahmet ise seneler önce kaybettikleri babalarından kalan köy kahvesini işletmektedir. Zehra komşu kasabadaki bir turistik otelde oda temizlikçisi olarak çalışmaktadır. Komşuları ve köylerinin imamı Mahir Hoca'nın oğlu Cihan sonunda muradına ererek çocukluk aşkı Zehra'yla sözlenir.

kötü yola düşen bir genç kadının yeniden yaşama bağlanmasını anlatıyor..

diziye başlarken ebru sanatı ile anlatılan hikayelere bayıldım