Çoğunluk

Türkiye sinemasında sınıfsal fark, etnik ayrımcılık/önyargı, şoven milliyetçilik gibi konulara cesurca değinebilen bir filmdir. Tematiğinde Türkiye panoramasının izdüşümünü görmek mümkündür.

Çoğunluk,hepimizin kendinden birşeyler bulacağı,hayatımızdan izler taşıyan son 5 yılda türk sinemamızın en iyi 5-6 filminden biridir. Yönetmenin ilk filmi olmasına rağmen teknik açıdan çok iyi, görüntüler ve anlatımın gerçekçi oluşu filmi daha bir izlenilir kılıyor.Senaryoda hafif eksikliklerin oluşu ve sonunun beklenen kıvamda olmaması filmin olumsuz tarafları;ama bu bile filmi düşürmeye yetmiyor. Settar usta herzamanki gibi çok başarılı.Bartu Küçükçağlayan ise abartıdan uzak,gösterişsiz harika bir oyun ortaya koymuş. Gerçekten bu rolü başkası oynayamazdı tebrikler

Gül rolünde oynayan Esme Madra nın malum sahnede iki kere set ekibine bakarak gülmesi dikkatimden kaçmadı. "Umut Vaat Eden Oyuncu " ödülü verilirken hangi kriterler esas alınıyor acaba (!)

<p>Türkiye' yi sinema yoluyla anlamak isteyen bir yabancıya önerebileceğim, günümüz Türkiye sinemasından güncel bir örnek diyebileceğim, 80 sonrası Türkiye'si insan malzemesini çok iyi ortaya koyar diye düşündüğüm bir-iki filmden ilki. Ne kadar azınlık  olduğumu-zu &quot;göstererek&quot; halimizi hatırlatan film. Yönetmeni bu filmi umutsuzluğunu, bu ülkede sıklıkla yitirebidiği insana olan inancını aıznlıkla paylaşarak azaltmak için mi çekmiş diye düşünmüştüm.  Durduğumuz  yerleri anlamak, kendimizi sorgulamak için doğru film olsa da, bu filmi azınlık anlayacak, çoğunluk için birşey ifade etmeyecek film. Bağırmadan, altını çizmeden politik olabilen film. </p><p>&#160;</p>

<p>baskıcı ve her şeye karışan bir baba, her durumdan kendine pay biçip şikayet eden bir anne, bu ikilinin yetiştirdiği silik karakterli çocuk. bu yozlaşmış ailenin bir dönem yaşadıklarını anlatan bir film. belli bir başı ve sonu yok. ailenin hayatı akarken bir yerden dahil oluyoruz filme.</p><p>tamamen günümüz aile yapısını anlattığına inanıyorum. en azından benim lise ve üniversite çevremden gözlemlediğim kadarıyla, anlattıklarıyla doğruluğu bence kanıtlanmış bir film. filmden sıkılan olacaktır. &quot;sanat filmi&quot; diye tabir edilen bu tarz filmleri sevmeyen olabilir. yine kendi çevreme dayanarak konuşuyorum, bu filmden sıkılan insanların bir kısmının bire bir bu anlatılanları yaşaması büyük bir tezat. kör göze parmak durumu.</p><p>sadece türk aile yapısını anlatıyor diye özelleştirmek de haksızlık olur bu filmi, çünkü ödülü aldığı yer venedik. demek ki orada da bu tarz durumlarla karşılaşılıyor. zaten seren yüce de yapılan bir röpotajında, jürinin bu konudan dem vurduğunu söylemişti.</p><p>eğer bu tip ailelerin yaşamlarından haberiniz yoksa ya da size uzak geliyorsa, bu filmi ben belgesel tadında izleyin derim. çoğunluğun aile hayatı hakkında öğrenilecek ve yadırganacak çok şey var filmde.</p>

Çok etkili bir türk filmi... ve gayet akıcı.. senaryo ve rejide harika iş çıkarmış seren yüce.. oyuncular çok başarılı.. aldığı ödülleri kesinlikle hak eden bir film.. venedik film festivali gibi köklü ve saygın bir festivalden geleceğin aslanı ödülünü almak her filmin harcı değildir.. ayrıca hiç ödül almamış olsaydı bile film zaten çok etkili.. bu bile yeter.. 10/10

Filmin genel havası gayet sıkıcı ve bunaltıcı... Asosyal, özgüven sorunu yaşayan, bireysel karar alma yetisi gelişmemiş bir çocuk ve neredeyse zorunlu haller dışında bir biri ile iletişim kurmayan bir ailenin hikayesi... Vaktiniz bolsa izlebnebilir bir film ama senaryo ve kurgu ile daha da zor izlenebilir bir yapım haline gelmiş...