Haremde Dört Kadın

‘Rast Medhal’ (Refik Fersan).

İngiliz Sefir ile ‘200 bin altını cebe indireceği’ bir görüşme için gidiyor Paşamız. ‘Üç karısı’ da şam şam şakıyarak yolcu etmekte.

Şevkidil; “Güle güle Paşa Hazretleri.”

Gülfem; “Allah kem gözden saklasın.”

Mihrengiz; “El öpeniniz çok olsun.”

Aralarına bir ‘dördüncü’ geleceğini öğrenip dut yemiş bülbüle döneceklerdir o gün!

Aralık, 1899. Osmanlıdaki değişimi bir konakta yaşananlarla izliyoruz.

Sadık Paşa’nın rahat, refah bir yaşamı var. İki katlı köşkte hizmetçiler Haremlik Selamlık. Göğsü madalyadan geçilmiyor. ‘Kefere’ye kılıç salladığı için değil bunlar. Ecnebilerin isteklerini ‘Padişahımız, Efendimiz’ hazretlerine kabul ettirmek dışında bir iş yaptığı yok.

Kendisi taşralı ve büyük olasılıkla alaydan yetişme. Zekâsı ve çıkarcılığı ile buralara kadar gelmiş. Bir de oğlu veya hiç olmazsa kızı olsa!

Yataktaki tüm ‘gayretine’ karşın bir sonuç alamamış henüz. Saray işinden daha zor galiba bu! Hele bir gün Efendimizden “Dünya kuruldu kurulalı padişahlar, yakınlarındaki bendelerine, çocuk sahibi değillerse güvenmezler yüzde yüz” lafını işitince ‘başından aşağı kaynar sular’ boşalmaz mı! “Üç karısınız, bir oğlan peydahlayamadınız bunca yıl. Yuh be! Yuh olsun ervahınıza” diye azarlıyor en kıdemli Şevkidil’i. O günlerde İngiliz sefirinin isteklerini Saray’a kabul ettirmek için ter döküyordu. Can düşmanı Nizamettin Paşa da Alman’ın. Bunca debelenme arasında bir de çoluk çocuğa kafa yorsun, olacak iş mi!

(‘Peydahlama’ konusunda ‘yeğenler’ de yardımcı! Ancak film, bu faaliyetin sonuçlarını gösterecek kadar uzun değil).

Uzak Anadolu kasabasından sonra getirdiği iki yeğeni var. Cemal, Tıbbiye’yi bu sene bitirecek. Mihrengiz ile bir gecelik ilişkisi olmuş. Sonradan bir Jöntürk olduğu ortaya çıkacaktır delikanlının! Rüştü ise bir zabit. Cemal’in rahatlıkla Harem’e girip hanımları muayene etmesini kıskanmış. Hem de oralarını buralarını tutarak! “Doktor olmak varmış dünyada. Tıbbiyeye gitmedik de halt ettik” deyip duruyor.

Harem’de işler biraz karışık. Şevkidil’in Mihrengiz ile ilişkisi var! Fırsat bulduğunda öpüp kokluyor. Ortanca zevce Gülfem’in tek isteği ise hamile kalmak. “Çocuk istiyorum Allahım, çocuk.” Bohçacı Sadberk’in Babalı Arap’tan getirdiği kuvvet hapını Paşa’nın şerbetine katmak dâhil her şeyi denemiş. Bu ilaç öyle bir şey ki ‘Bir tanesi ölüyü diriltir, kısırları ikiz üçüz doğurtur; İki tanesi zarar; Üç tanesi adam öldürür’.

Evde bir genç kız daha var; Ruhşan. Paşa’nın uzaktan akrabası. Yıllar önceki zelzelede anne babası ve üç kardeşini kaybedince oraya sığınmış. Cemal, doktor çıkınca amcasından isteyecekti. Paşa ise dördüncü eş olarak seçmiş O’nu. Diğer zevceler kıskançlıktan kudurmakta ama elden ne gelir.

Hazırlıklar hemen başlar. Frenk terzi Anet, gelinlik provaları için köşke yerleşiyor.

Paşa, Rüştü’yü çok sever, güvenirdi. Ama delikanlı Nizamettin Paşa’nın adamı Kara Ali ile işbirliği yapıyor. Dayısı ölürse mirasına ve haremine konacak!

Tam düğün gecesi konağın kapısını açar Onlara. O sırada Cemal de Ruhşan’ı kaçırmak üzereydi. Bir Fransız gemisi ile Paris’e gideceklerdi. Ama amcasına kurulan tuzağı anlayınca geri döner. Çıkan kavgada Rüştü’yü alnından vuruyor Paşa.

Kıskançlık içindeki Mihrengiz de Cemal’i kalbinden bıçaklar; “Bir Jöntürk öldürdüm. Padişahım çok yaşa!”

“Ferahfeza Saz Semaisi’nin Dördüncü Hanesi” (Tamburi Cemil Bey).

Mihrengiz; “Kaçalım buradan Cemal. Birbirimizin olalım.”

Cemal; “Kendinize gelin Mihrengiz Hanım. Sadık Paşa benim amcam, sizin de kocanız.”

Mihrengiz; “Beni sevdiğin gece neden düşünmedin? Söyle o geceyi unuttun mu?”

Cemal; “Unutmamız lazım Mihrengiz Hanım. Şeytana uyduk, çok büyük bir günah işledik.”

Mihrengiz; “Hayır, suç işlemedik. Gençliğimizin hakkını verdik, seviştik.”

Cemal; “Rica ederim kapatın bu bahsi.”

Mihrengiz; “Bana bak, Cemal Efendi! Ben senin alnına yazılmışım. Elimden kurtulamazsın. Ya benim olacaksın, ya öleceksin!”

Keşke bu sözleri ciddiye alsaydı kahramanımız.

(Yazan: Murat Çelenligil)