Kimsenin İran Kedilerinden Haberi Yok

Negar ve Ashkan, Tahran’da indie rock müzik yapan genç bir ikili. Londra’da verecekleri konser için grubu tamamlamak üzere eleman arıyorlar. Ama bundan daha büyük bir sorun var; vize. Film, ülkeden çıkabilmenin yolları her geçen gün daralırken, bu gençlerin sahte pasaport karaborsasının içine dalışlarını takip ediyor.

İkilinin geri kalan zamanları ise müzikle geçiyor; otoparkta, ahırda, neresi olursa orada konser veren başka indie gruplarla birlikte. Tahran’ın son dönemde patlamakta olan yeraltı müzik dünyasında gezinen film, resmi izin olmadan sadece 17 günde çekilmiş. Gerçek karakterler üzerine kurulu hikayesiyle film, gerçekle kurmaca arasındaki sınır çizgisini bulanık bırakıyor.

Elektro blues’dan hiphop’a kadar her telden çalan yüzlerce farklı genç grup var; kimisi İngilizce, kimisi Farsça söylüyor. Ülkede yasak olan İngiliz NME dergisi elden ele dolaşıyor. Ne konser salonlarına ihtiyaçları var, ne de teknik donanımlı sahnelere; onlar müziklerini her yerde yapabiliyorlar.

Ghobadi’nin bu gerçek hikayenin içinde özgürce dolanan kamerası, Tahranlı genç müzisyenlerin tutkusunu, enerjisini, öfkesini ve umudunu yakalamayı başarıyor. Bu film, en zor koşullarda bile bir yol bulup yaratıcılıkla fışkıran sanatçı ruhlara rock ‘n’ roll dilinde bir ithaf…