Tokyo Hikayesi
Tôkyô monogatari - Tokyo Story
Müthiş bir dönüşüm ve modernleşmenin pençesinde bölünmekte olan Japonya'dayız. Taşralı, emekli bir karı-koca, Tokyo'da yaşayan evlenmiş çocuklarını ziyarete giderler. Gençler giderek hızlanmakta olan şehir yaşamının meşguliyeti içerisinde, onlarla ilgilenmektense birbirlerine pas edip kurtulma hafifliğindedirler. Sadece savaşta ölmüş oğullarının dul gelini yaşlı çifte şefkat ve ilgi gösterir.
Evlerine döndüklerinde kırgın ve kafaları karışıktır. Çocukların titreyip kendilerine gelmesi için dramatik bir olayın gerçekleşmesi gerekecektir. Ülkesinin 50'li yıllarda geçirdiği kültürel dönüşümün izini sürmekten yorulmayan Japon yönetmen Yasujiro Ozu'nun hem kendi başyapıtı hem de eşsiz ritmiyle, sinema sanatının en güzel filmlerinden biri.
Filmin mesajı çok derin. Anne babaya nasıl davranılması gerketiğinin yanı sıra hayata ve yaşama olan bakışaçısına dair değinmeler bulunmakta. Biraz fazla uzatılmış da olsa bakılmaya değer. Yalnız oyunculukta baya bir eksiklikler mevcut. Resmen ezberlediklerini söylüyorlarmış gibi bir his uyanıyor seyircide; özellikle de yaşlı çiftin diyalogları esnasında. Biraz alışılmadık ve rahatsız edici bir durum ama, sabreden seyirci sonunda muradına eriyor denebilir.
Yaşlı insanların kaderi, sadece bizde değil, üç aşağı, beş yukarı bütün ülkelerde aynı. Aynı kaderi paylaşıyorlar. Japon Yönetmen Yasujiro Ozu bu başyapıtında, Yaşlı bir çiftin en küçük kızlarını taşradaki evlerinde bırakarak, diğer çocuklarını ziyaret etmek üzere Tokyo'ya gelmesi ile gelişen olayları anlatıyor. Daha önce hiç Tokyo'ya gelmemiş olan çift, az zamanları kaldığını düşünerek bu yolculuğu göze alırlar. Ne varki çocuklarının artık kendi aileleri vardır, Savaş sonrası Japonya'sında işlerinin yoğunluğunu bahane ederek, anne ve babalarını başlarından savarlar. Çareyi savaşta kocasını kaybeden gelinlerinin yanına sığınmakta bulurlar. Görünüşe bakılırsa bir tek onun, onlara ayıracak zamanı vardır.