Fakir Bir Kız Sevdim

Cüneyt ve “(Pabucunun ucuna bakma) derler. Gözün aşağılarda olmasın” diyerek sosyeteden biri ile evlenmesini isteyen ama filmin sonunda düşünceleri değişecek olan babası.

Cüneyt; “Babacığım, bin kere söyledim, bu insanlardan hiçbiri size, bana içten bağlı değil. Beni sevene rastlamadım içlerinde. Hepsi sizin paracıklarınızı seviyorlar.”

Ahmet Bakıroğlu; “Ne demek! Kızın babası, memleketin Kalay Kralı.”

Cüneyt; “Siz, ‘Bakır Kralı’; O, ‘Kalay Kralı’; Beriki, ‘Fasulye Kralı’! Oof canım! Onlarla yakınlığımızın tek sebebi var; Para. Sizin paranız olmasa bu insanlardan hiçbiri suratınıza bakmaz. İsterseniz deneyelim.”

Nişanlısı Gigi’nin “Hello, Joe!” diye seslendiği Cüneyt, yüksek sosyetede önemli bir kişi olabilecekken, aksine o çevreden ve ‘sabah sabah viski içmek, bezik oynamak, partilere katılmak’ gibi züppeliklerden hoşlanmaz. Çevresindekilerin sevgilerini sınamak için, babasının ‘büfe ve müzik getirteceği doğum günü partisinden’ önce kaymak tabakanın kuaför ve terzileri aracılığı ile ‘bir balon uçurur’; Bakır Kralı Ahmet Bakıroğlu iflas etmiş! Öngörüleceği gibi toplantıya (Gigi’nin nişan yüzüğünü geri getiren dışında) kimse gelmez.

Delikanlı işi daha da ileri götürür. Bıktığı bu çevreden uzaklaşıp şoförleri (filmde adı olmayan) Tanju Okan’ın Haliç’teki gecekondu mahallesine [‘Sokak Kızı’ndaki (1962) Nihat gibi] yoksul biri olarak karışır. Babasına da “Sıkılıyorum. İzin verirseniz İtalya’ya kadar gideyim. Roma’yı pek severim. Tam da opera mevsimi” diyerek, ortalarda görünmeyeceği günlerin gerekçesini hazırlar.

Gerçek olmasını hep istediğimiz o mahallede Kaptan, yeğenleri Gönül ve yan bakanı ‘ufalayan’ kıskanç abisi Semih Sezerli (O’nun da adı yok), Vefalı Niyazi ve Garson Sansar ile karşılaşıyor(uz). Zor ama umut dolu yaşamlarını ve Haliç’in artık olmayan görüntülerini çok sevdik.

Her gece ‘dut olan’ Kaptan’ın abisi de kaptanmış. Rahmetlinin gemisinden kalan kaptan köşkünü ev gibi kullanıyor. “Böyle iki tane gemimiz vardı… Bütün emeli beni okutmak, mektepli bir kaptan yapmaktı. Sonra bir gün bir kazada gidiverdi. Hem de yengemle beraber… Ortakları katakulliyle gemilerin üstüne oturdular… Ee, yaşım 13, şu gördüğün iki velet kaldı mı benim elime. Sonra gel de oku… Verdim kendimi onları büyütmeye. Çocuklar büyüdükten sonra geldim buraya yerleştim. Ya işte böyle, sözde kaptan olacaktık çımacı bile olamadık.”

Cüneyt, Onların yaptığı her işi yapar. Sırt hamallığı, çarşıda portakal satışı, genç kıza çamaşır için kova ile su taşıma ve odun kırma.

Akşamları Kör Sermet’in Kumkapı’daki meyhanesinde beraber içerlerken acemice de olsa ‘Hieeyt’ diye bağırmayı bile öğrenir.

Bu sırada, şimdilerde hayal bile edilemeyen bir şey gerçekleşir. Farklı sınıflardan Gönül ve Cüneyt birbirlerini severler. Sesi güzel ama genç kız, şarkıcılık için kararsız; “Kolay değil iyi bir yere girmek. Ya önceden meşhur olacaksın yahut da patrona… Anlarsın ya!”

‘Buğulu Gözler’deki (1970) Canan ve ‘Bir Demet Menekşe’deki (1973) Nesrin gibi Almanya’ya gitmek üzereydi.

Cüneyt, soyadının ve parasının yardımı ile bir gazinoda şarkıcılık ayarlar sevdiğine. Ün ve para, Gönül’de olumsuz bir değişiklik yapmaz. “Kolay evlenemem ben. Gönlüm sevmeli gönlüm. Yoksa Bakır Kralı’nın oğlu bile vız gelir bana” diyordu.

Kendisine yardım eden kişinin Cüneyt ve O’nun da zengin olduğunu anlayınca, incinip Hamburg’a gitmeye karar verir.

Türk Hava Yolları’nın 012 sayılı uçağında gözyaşları içindeydi. Bir el, bir mendil uzatır. Ama Gönül'ün gözlerini, Cüneyt’in dudakları kurutuyor.

Robert Maxwell’in ‘Spectacular Harps’ uzunçalarındaki (1960) ‘The Simple Things’.

Gönül; “Zenginlik ne be? Şöyle kutu gibi bir evim, namuslu bir kocam olsun yeter bana. Haa, tabii yakışıklı da olacak!”

Cüneyt; “Senin gibisine yakışıksız koca olur mu hiç?”

(Yazan: Murat Çelenligil)