Kalpazanlar Çetesi

Eski filmlerin hırçın zamana direnen gösterişli hali yine Fellini..Hangi mutluluk bu, bizi yıllar öncesine götüren, çocukluğumuzun oyuncaklarını sakladığımız küçük sandık kadar bizi mutlu eder ya da biriktirdiğimiz bilyeler ve gazoz kapakları , bahçeli güzel şirin evimiz (şimdi apartmanlardayız artık), kar yağdığında sabun sürüp kaydığımız tahta kaydırak, ”Maniniz yoksa annemler size gelecek” diye gittiğimiz o eski komşular (şimdi dizi geceleri var), erik çaldığımız arsaya bile acımasız bir müteahhit apartman dikmiş bile göz açıp kapayıncaya.Yine aynı mutlululuklar mıdır nostalji olduğumuzda gözümüzden akıttığımız bir damla yaş? Şimdi ve gelecek arasında köprülerdir bu filmler, bazen bir bilet alıp öbür tarafa geçip oradan kendi halimize baktıran.