Li Beirut

İnsan vicdanını savaş bölümü ve barış bölümü diye ikiye ayıramazsınız...

Vahşet, vahşet, vahş et,

Varmıyor dilimiz artık kalem tutmaya,

Söz uçar yazı kalır der hep ata sözümüz, oysa ki yazıda uçuyor artık,

Lübnan yanıyor,

Lübnan kan içinde,

Lübnan ağlıyor,

Lübnan '' SHALOM, SALAAM, BARIŞ'' diye çığlıklar atıyor,

ne petrol içenler bizi tanır, nede gözyaşı içenler,

gör bizi, sor bizi,

33 Günlük Lübnan işgal girişimi ve direniş...

Kan'a Kan'a Kan içenler ve Ali'nin aşkına bir su diyor Kerbela'nın, Kana'nın Bahtsız çocukları...

Ne ebu tayyip bizi konuk eder, ne ebu atahiye, Ali'ye gülümseyerek, Muaviye öldürür bizi İsrailoğulları adına, Suskunuz, sususuz, suçsusuz, Gör bizi, sor bizi...

Beyrut'ta bir sabah,

Ve ben içi boşalmış bir mermi kovanıyım ezik!

Sırtımda yanık kokusu geçmişin,

Sessizliğim intifada!

Bu sabah, ben Beyrut'ta

Kimsesiz bir çocuğum kucaklanmayı bekleyen!

Hedefsiz iki füze bakışlarım,

Yüreğimde uzak mesafeli abluka!

Ve ben artık Beyrut'un ta kendisiyim!

kan ağlıyor yüreğim...

İçimdeki her patlama bir haykırış;

"SHALOM, SALAAM, BARIŞ"