Emine

‘Sunflower’ (1970) için yapılan “Masha’s Theme” (Henry Mancini).

Emine kapalı yerlerden bıkmış, canı karlı dağlarda koşup oynamak, şöyle bir Uludağ’a gitmek istiyor.

Murat; “Bu karlı dağ özlemi nerden esti sana?”

Emine; “Eski hikâye. Çok küçüktüm. Karlı bir yamaçta, minik bir evimiz vardı. Babam haftada bir gün gelirdi. Bir hafta gelmeyiverdi. Annemle şehre indik, beni bir eve bıraktı. Ayda bir yoklamaya geliyordu beni. Bir gün O da gelmeyiverdi.”

Murat; “Sonra?”

Emine; “Sonrası, soğan doğra. Hayat bir bıçak, ben bir garip soğan, doğradı da doğradı. Gene de, çok şükür, bükemedi belimizi. Galiba başını ağrıtıyorum Usta.”

Murat; “Yoo, aksine hoşuma gidiyorsun. Dürüstlüğün, açık kalpliliğin…”

Tanıtım yazısındaki ‘Ferahfeza Saz Semaisi’ (Şerif Muhittin Targan) ve ‘Fıstıkçı, kıtıpiyos Emine’. Kendisini böyle tanıtır ama aslında ‘fıstık gibi’. Süha Doğan’ın gazinosunda kuruyemiş satıyor. ‘Şu kadarcıkken’ kimsesiz kalınca Hasan Baba yanına almış. Yaşlı adam 20 yıldır burada kapıcı. Kaderine razı olmuş biri. Genç kızın gözü ise yükseklerde. “Şu sahnedeki karılara bak be. Allah ne ses vermiş nede güzellik. Gene de paranın anasını ağlatıyorlar. Ama dur, dur sen hem vallahi hem billahi ben de şarkıcı olacağım. Düşün Hasan Baba, duvar boyu afişlerim basılmış. Kapıda elektrikli ismim...”

‘Le Passager De La Pluie’ (1970) filmindeki ‘La Valse Du Mariage’ (Francis Lai). Etrafta kimsenin kalmadığı geç saatlerde sahne artık Onun. Assolistin ‘gökkuşağı isimli şahane tuvaleti’ ve Belkıs Özener’in ‘altın sesi’ ile şarkı söylüyor. “Dünya döner değirmendir//İnsan içinde çavdardır.” (1971/72) (Abdullah Nail Bayşu). Babalığının böyle hayalci yanı pek kalmamış; “Hadi be kızım, hayali bırak da bir an evvel işimizi bitirip…”

Gazinoda işlerin ‘maşallahı var’. Bu durum rakiplerin iştahını arttırıyor. ‘Gazinocular Kralı’ Murat’ın aklı fikri burayı ele geçirmek. Adamları, Süha Doğan’a ‘son ihtar’ı bildirmiş bile.

‘El Choclo’ (1903) (Angel G. Villoldo). Masada ‘White Horse’, yanında şarkıcı Serpil Seren, adamını dinliyor.

Hüseyin Güler; “Emirlerinizi ilettik Patron. Ama adam yola geleceğe benzemiyor.”

Murat; “Getiririz. Yarın akşam hep beraber gider hallederiz bu işi.”

‘Hüseyni Makamında Saz Eseri; Çeçen Kızı’ (Tanburi Cemil Bey). Ertesi gün Saz Heyeti sahnede. Gazinocu Süha, besbelli biraz saf. Kapıyı Murat’ın adamları tutmuş, içeri kimseyi bırakmıyorlar O bunun farkında değil “Tuhaf şey, bu gece hiç müşteri yok” deyip duruyor. Murat’ın yanıtı şaka gibi; “Ben varım.” Çıkan kavga gürültünün ardından gazino el değiştirir. Daha kötüsü Hasan Baba sizlere ömür. Emine, Murat’ın yakasına yapışmış “Katil, katil. Onu sen öldürttün. Babama sen kıydın. Vicdansızlar” diye haykırıyor. (Zavallı ihtiyarın görüp göreceği ilgi bu kadar.)

Sonrasında sert görünümlü kahramanımızın dünyasına giriyoruz.

İç sızlatan ‘Nihavent Saz Eseri’ ve [‘Kadın Severse’ (1968), ‘Bir Kadın Kayboldu’ (1971) gibi filmlerden anımsadığımız] ‘34 HR 007’ plakalı kırmızı Mercedes ile Yeşilyurt’taki ‘anacığı’na gidiyor. Emine’nin sözleri, geçmişiyle hesaplaşmasına neden olmuş. “Ben değil hayat vicdansızdı aslında. Rüzgâra kapılmış kuru bir yaprak gibi oradan oraya sürüklüyordu insanları. Beni de sürüklemiş atmıştı Beyoğlu’nun göbeğine.

Babam, anam, kardeşim ve ben toprağımız yetersiz kaldığı için göç etmiştik köyümüzden.” Yolda at arabaları devrilip babası ölünce ‘evin erkeği olur’. “Ele güne muhtaç etme ananla kardeşini.” Ailenin yükü küçücük omuzlarında.

Yapmadığı iş kalmaz. Boyacılık, hamallık, seyyar satıcılık. Ardından karanlık işler. “Sabıkalı ve korkulan bir insan(d)ım artık.” Kardeşi Metin’i, pisliğe bulaştırmadan Hukuk son sınıfa getirmiş.

‘Nihavent Makamında Tanbur Taksimi’. Eline öpmeye gittiğinde annesi Şükriye Atav namaz kılıyordu. Çelişki çok çarpıcı. Alnı seccadeden kalmayan ana ve “Ben hak falan bilmem. Kuvvet kimdeyse hak ondadır… Bir şeyi istedim mi alırım ben” diyen zorba oğul. İlerde bu ‘prensibi’ aşkına da uygulamaya kalkınca tökezleyecektir.

Fıstıkçı Kız’a, yeniden düzenlediği gazinoda ‘gardırop işi’ verir. “İyi para kazanırsın.” Emine bu, rahat durur mu? Gözü, ‘Tatlı Dillim Güler Yüzlüm’ü (1971) (Neşet Ertaş) söyleyen Serpil’in yerinde. Bunun için çok beklemesi gerekmez.

‘Hüseyni Makamında Muhayyer Oyun Havası’. Saz Takımı yerini almış ama solist ortalarda yok. Gazino panik içinde. Kahramanımız bunu değerlendirip sahneye çıkıverir; “Bir sarı saçı okşar kanarsın//O bir gölgedir varlık sanırsın.” (1971) (Sadettin Öktenay / Turgut Yusuf Yarkent).

Çok başarılı olur. Bundan böyle ‘Assolist’. Murat, Ona Muammer Karaca’nın evini almış.

“Bütün ömür boyunca kalbinde sevgilin ben//Benliğinde yalnız ben, ben olayım sevgilim” (1971) (Sadettin Öktenay / Sevim Yücealp). Bu şarkıyı söylemesi 8’er giysi ve perukla. Şöhreti gibi Murat’ın gönlündeki yeri de büyüyor. ‘Usta’sı, bir akşam Onu ‘İstanbul’un en şık gece kulübü’ne götürür. İçeri girişleri Rus Çigan melodisi ‘Ochi Chyornye’ (Les Yeux Noirs) (Dark Eyes) ile.

Murat; “Senin için kapattım bu gece burayı… Seni ‘benden başka kimse görmesin’ diye.” (Gazinoda şarkı söylerken görmelerini kıskanmıyor ama.)

Emine; “Deme Usta, duyanlar bana tutuldu zannedecek.”

Murat; “Olamaz mı?”

Yemek sırasında Paul Mauriat Orkestrası’nın ‘Penelope’ uzunçalarındaki (1971) ‘If I Could (El Cóndor Pasa)’ (1913/70) (Daniel Alomia Robles / Paul Simon) ve dansta ‘Tombe La Neige’ albümündeki (1971) ‘Melancholy Man’ (1969) (Mike Pinder) var.

Karar verirler genç kız dinlenmek için Uludağ’a gidecek. Metin de aynı otele geliyor. (Abisinin bunu bilmemesi ilginç).

İlişkileri, oteldeki oda konusunda hafifçe tartışarak başlar. Bu sahnelerde Emine sanki ‘sınıf atlamış gibi’. Giysileri, tavrı, konuşması bambaşka. Kış sporlarında da, ne zaman öğrendiyse, çok başarılı. Kayak sırasında ‘Giovanna’ (1970) (Henry Mancini) ve elleri, bir daha ayrılmamak üzere birleştiğinde “Mellie et l’Americáin” (1970) (Francis Lai) duyuluyor.

Genç kızdan hoşlanmanın sonu hep kulüp ve dans. O gece Nicholetta’nın söylediği ‘Mamy Blue’ (1970) (Hubert Giraud) ile dans edip Steam grubundan dinlediğimiz ‘Na Na Hey Hey Kiss Him Goodbye’ (1969) (Paul Leka / Gary DeCarlo / Dale Frashuer) eşliğinde şampanya patlatırlar. Son danstaki melodi, elbette, ‘Concierto de Aranjuez’; II. Adagio (1939) (Joaquin Rodrigo).

Otelin dolu olması nedeniyle salonda sabahlamaları Metin’e ‘hayatının en güzel gecesi’ni yaşatır. ‘Uyuyan bir prensesi seyretmek fırsatını bulmuş.’

Harika Uludağ’da gezip karlarda yuvarlanırken ‘Thème Mellie’ ve ‘Thème Bestial’ (1970) (Lai) duyuluyor.

Yeşilçam filmlerinin ortasında yaşanan mutluluk genellikle bir fırtınanın habercisidir. Delikanlı annesine sevdiği kızdan söz ederken başlarına neler geleceğini bilmiyordu. Abisi, genç kıza sormadan etmeden bir sürpriz yapar. Ailesine Onunla evlenmek istediğini söylüyor. ‘Fıstıkçı Kız’ın direnişi görülmeye değer. “Sen benim Ustamsın, Patronumsun.

Ama evlenmek başka bir şey…” Murat o ana dek anlayışlı, sevecendi. ‘Hayır’ yanıtının ardından ‘yumuşak atın çiftesi’ gibi olur. Emine “Hayatım ve istikbalim hakkında, herhalde ben karar veririm” diye çırpındıkça “Hayır, ben karar veririm… Daima son söz benimdir… Ben ne istiyorsam o olacak, anladın mı?” karşılığını alıyor.

Bu arada, pek ilgili olmasa da ‘Yağmur’ (1971) (Vedat Yıldırımbora) ve ‘Ne Güzeldi Sensiz Hayat’ (1971) (Sabri Özdene / Ertuğ Başaran / Muzaffer Özpınar) şarkıları yer almış. Belki bir ‘ima’, belki de filmin çevrildiği sırada popüler oldukları için.

İş, kardeşlerin birbirlerine silah çekmesine kadar gelince anneleri Emine ile konuşuyor. “Etle tırnak arasına girilmez. Aradan çekilmen, bağrına taş basman lazım.”

Sonrasında genç kız Burhaniye Oteli’nde temizlikçi, Metin ise ‘Thème des Voitures’ (1970) (Lai) melodisi ile inşaatlarda amele.

Bu arada eski patron Süha Bey, ‘ufak lokalinde’ Emine’ye tekrar iş verir. Burada filmdeki en güzel şarkılardan birini dinliyoruz.

“Şaşırdım yolumu ben, kimlere sorsam//Yerim yok yuvam yok, nereye varsam.” (‘Çaldığım Kapılar Hemen Kapandı’) (1971) (İsmet Nedim). Belkıs Özener’in söyleyişinde ‘varsam’, ‘baksam’ olmuş.

Anne, tüm çabasına karşın ailenin paramparça olduğunu görünce bir kez daha dizginleri ele alır. Murat’a; “Kardeşin senin alacağın kızı sevmedi, sen Onun sevdiği kızı almaya kalkıştın. Onlar, sen kızı buraya getirmeden çok evvel tanışıp seviştiler.” [Emine’nin adı; ‘Kız’(!).]

Astığı astık kestiği kestik Murat, hatasını anlamış, artık ‘iyilik meleği gibi’. Onları bir araya getirir.

‘Fıstıkçı Kız’ın sahnelere dönüşü ‘Ben Gamlı Hazan’ (1971) (Melahat Pars / Sıtkı Argınbaş) ile. Yönetmen, herkesin mutlu olduğu son 28 saniyede ‘Özledim Seni’ (1968) (Teoman Alpay) melodisini dinletiyor; “Gözlerimde yaş, hep seni bekledim ben//Yıllardır seni, hep seni istedim ben.”

‘Dualité’ (1970) (Lai). Murat, ailesini ziyarete gelmiş.

Anne; “Dillere destan gazinon var. Şu kardeşçiğine izin vermedin. Bir kerecik arkadaşlarıyla gitsin oraya, azıcık eğlensin be oğlum.”

Murat; “(Metin’e) Aslında içi beni yakan bir iş bu… Sen ilerde hâkim, belki de savcı, büyük bir adam olacaksın. Ama ben kimim… Herkesin korktuğu belalı Murat. Benim kardeşim olduğun bilinirse yan gözle bakarlar devlet kapısında sana. Onun için bıraktım soyadımızı ben. Onun için seyrek gelirim yanınıza.”

(Yazan: Murat Çelenligil)