Ben Gördüm
Min Dit: The Children of Diyarbakir
Diyarbakir Batman yolunda, karanlık bir Mayıs gecesinde, on yaşındaki Gülistanın ve kardeşi Fıratın hayatı acı bir şekilde değişir. Gazeteci olarak çalışan babaları ve anneleri çocukların gözleri önünde öldürülürler. Geriye sadece Gülistan, Fırat ve annelerinin kollarında ağlayan altı aylık kız kardeşleri Dilovan kalır.
Çocukların tek akrabaları teyzeleri olan Yekbun dur. Ama kısa bir süre sonra teyzeleri de kaybolunca, Gülistan ve Firat, tamamen kendi başlarına kalırlar. Parasızlıktan evin eşyalarını satmaya başlayan çocuklar, evin kirasını ödeyemeyince Diyarbakır’ın sokaklarında yasamaya başlarlar.
Eski hayatlarından tek geriye kalan, annelerinin onlara kendi sesiyle kayıt etmiş olduğu bir Masal kaseti dir. Masal “Zilli Kurdu” anlatır.
Filmle ilgili söylenebilecek çok şey var. Öncelikle en önemlisi filmin dili bence daha sade bir dil kullanılmalıydı biraz İki Dil Bir Bavul anlatısında bir film olsaydı daha iyi olabilirdi diye düşünüyorum. Çocukların babalarını kaybettikten sonra öylece yalnız kalmaları ve ani geçiş, filmdeki hayat kadınının fuhuş yapma sebebi gibi konuların biraz havada kaldığını daha ayrıntı içeren ya da bağlantı konular olmalıydı bence. Onun dışında çocukların oyunculukları muhteşem ve görülmeye değer saf, masum, doğal..Üzerine konuşulacak düşünülecek bir film empati yapılabilmeli filmde belki abartı olan ya da ırkçılık yapıldığı belirtilen yerler de olabilir. Filmde yaşananlar gözden geçirilmeli..Herkes kendi adına bir şeyler çıkarmalı bence.
<p>Ne kadar çok türkiyeye benziyor diyecektim. Arnavut yada latin amerika tadında gözükmüştü. Ortak noktalarımız çok, acılarımız sızılarımız çok. </p><p>Umarım yakında tüm karanlıklar aydınlanır </p>