İtiraf Ediyorum

Ustanın az bilinen ve baş yapıtlarına göre daha zayıf olan bir filmi I Confess. Üstad tan beklenen kaliteden yoksun bir film. Normalde ondan beklenen suç merkezli bir gerilim yerine; filmi ahlak ve toplusal değerler üzerine kurması ve sürekliliği olmayan, sonunu filmin başlarında ele vermesi beklentileri karşılamayan unsurlardan. En önemlisi biçime ayak uyduramayan bir senaryoyla filmin ilerlemesi. Fakat güçlü kamera çalışması, kuvveli kurgu geçişleriyle teknik açıdan tatmin eden bir film. Yapımcının baskısı yüzünden kendi istediği oyuncu olan Anita Björk'ü oynatamayan Hitchcock onun yerine iyi bir oyunculuğu olan Anne Baxter'i oynatmış. Hiçbir zaman ustanın en iyi filmleri arasına giremeyecek olsa da vasata düşmeyen bir film. Aslında senaryodaki ahlakçı yapı ustanın pek tercih etmediği bir durum olmasına karşın kamera kullanımındaki başarısı ve biçimdeki ustalık nedeniyle adından söz ettirmeyi hakediyor. Zaten usta da bir röportajda senaryoda hoşuna gitmeyen taraflar olduğunu beyan etmiştir. Yine haksız yere suçlanan bir adam, ancak bu sefer suçluyu bilmesine rağmen dini inançlar yüzünden gerçeği söyleyemeyen bir adam. İlk sahneden katilin kim olduğunu öğrenmemize rağmen sonradan izleyiciyi bile kuşkuya düşürecek bir film. Bu filmde gerilimden çok insanların kendilerini inançlarının içine hapsederek, kalıpların içine sokunca başlarına neler gelebileceği irdelenmiş. Zaten filmin yönetmenine baktığımız anda kötü bir film olmadığını anlıyoruz. Hitchcock un dünyada gelmiş geçmiş en iyi yönetmenlerden biri olduğunu söylemeye gerek yok. Ölümünün üstünden 35 yıl geçmesine rağmen filmlerini hala beğeni ile izliyoruz. Ve gelecek nesillerinden bu isimden bıkmayacakları garanti... Ustanın yaptığı, benim izlediğim tek zayıf filmi.