Çalınmış Hayat / Aşk Hırsızı

Paul Mauriat’nın ‘Viva Mauriat’ albümündeki (1968) ‘Adoro’ (1967) (Armando Manzanero).

Nermin; “Bir mutfakla bir küçük odaya 300 lira. Adam alay ediyor sandım önce. Üstelik kaç aile bir arada oturuyor. Gürültü, kalabalık. Kavgaları da eksik olmaz bunların.”

Mehmet; “Bahçe içinde ufak bir ev bulabilsek. Zemin kata da razıyım. En iyisi bir gecekondu kiralamak galiba.”

İstanbul’un yoksul mahallelerinde el ele kiralık ev arayan iki sevgili. Yıllar sonra, o sıralarda düşünemeyecekleri kadar varsıl yaşantıları olacak ama birlikte olamadıkları için onlar gibi biz de bir daha filmin başlarındaki bu ‘dertsizlik’ duygusunu yaşayamayacağız.

Nermin… Suzan Hanım’ın atölyesinde terzi olarak çalışıyor. “Zengin birine vereceğim seni. Arabalı, hizmetçili yaşayacağız. Kürk mantolar giyeceğim. Mutfağımızda her gün 5 çeşit yemek pişecek. Tatlılar da cabası” diyen annesi; Haftalığına, daha aldığı gün el koyan babası ve yetim üç yeğeni ile küçük bir evde yaşıyor.

İstemese de, terzihanede “Bu mevsimde Paris’te yaşanmaz. Şimdi, Nice, Côte D’azur müthiş güzeldir. Deniz modası bütün meşhurları oraya çekmiştir. Naci, Monte Carlo’ya da uğramak, Büyük Kumarhane’de birkaç gün bakara oynamak, şansını denemek istiyor” diye konuşan ‘sosyetik’ müşterilerin etkisinde kalıyor. Üstelik yüzünün ve sesinin güzelliği, elbiselerini onların atölyesinde diktiren ‘meşhur şarkıcı Gülay Hanım’ın patronu ve dostu, en büyük gazinoların sahibi’ Ziya Bey’in dikkatini çekince neler olacağı belli olmuş gibidir.

Mehmet… Sahildeki antrepoda vinç operatörü. Bu sahnelerde yoksul, ter ve kir içindeki ama Nermin’in sevgisi ile dolu halini, filmin sonlarındaki (kaçakçılıktan gelen para ile) varsıl ve kin dolu olandan daha çok sevdik.

Paul Mauriat’nın ‘Blooming Hits’ uzunçalarındaki (1967) ‘This is My Song’ (1966) (Charlie Chaplin). Petula Clark’ın ‘A Countess From Hong Kong’ filmi için söylediği şarkının enstrümantali eşliğinde annesine şunları söylemişti; “Benim için evlenmedin anacığım. Babam öldüğü zaman 20 yaşındaydın. Güzeldin. Benim için ak ettin saçını. ‘Üvey baba acısı tattırmayayım’ diye belin büküldü.”

Ziya Bey, sahne önerilerini kabul etmeyen genç kıza ‘ilaçlı bira’ içirerek sahip olur! Nermin kendine geldiğinde yanında “Lüzumsuz kavgalar ve gözyaşları istemediğim için sen uyurken gidiyorum. Seni görür görmez sevdim. İstedikleri kadar para bağışlayacağım ailene. Seninle de evleneceğim” yazılı mektup vardı. İntihar etmek ister ama başaramaz.

Paul Mauriat’nın ‘Viva Mauriat’ 33’lüğündeki (1968) ‘Yo Soy Aquel’ (1966) (Manuel Alejandro). Deniz kıyısında durumu öğrenen delikanlı “Kanına girdin Nermin’in. İkimizin de hayatını çaldın” diyerek Ziya’yı bıçaklar. Hapishanede ziyaretine gelen annesi “Yapmayacaktın Mehmet’im. Tükürüp geçecektin. Neyse ki ölmemiş adam yoksa asarlardı seni. Ben de ayaklarının dibinde can verirdim. 4 sene çabuk geçer… Sabredeceğiz” diyor.

Kendisini Mehmet’e ‘layık’ görmeyen Nermin, ‘namusunu temizlemek, alnını çamurdan çıkarmak için’ Ziya Bey ile evlenir. Ancak, (galiba seyirciyi rahatlatmak için) bir koşulu var; Bir daha eli eline değmeyecek!

Sahneye çıkar ve sevilen bir şarkıcı olur.

Mehmet’in ise kafasında öç almaktan başka bir düşünce yok. Hapishaneden çıkınca beraber çalışacağı kaçakçı Bedri’ye dert yanıyordu. “Evlenmişler… Para uğruna yaktı bizi… Mademki evlenecekti ben niçin vurdum o herifi… Hayatım kaydı, niçin? Anam parasız, perişan. (Nermin’in, kızarak da olsa, kendi ailesine para yağdırırken, Mehmet’in çok zor durumdaki annesiyle neden ilgilenmediğini filmden anlayamıyoruz). Bu yaştan sonra el kapılarında çalışmaya başladı. Kaç türlü kahpeliktir bu… Ahh, gözün kör olsun para! Eğer bir gün kazanacak olsam, para ile boğacağım Nermin’i… İntikam al(a)madan ölmekten korkuyorum.”

Tam da ‘tahliye’ olacağı gün Müdür Bey (ne jenerikte ne afişte adı olan Ali Demir) çağırır. “Bir telgrafın var. Başın sağ olsun. (Annen) uyanamamış dün sabah. Kalpten!”

Özgür kalınca, tek amacı ‘intikam’ için kanun dışı yollardan büyük bir servet yapar.

‘12 Spanish Dances, Op. 37: V. Andaluza-Andantino quasi Allegretto’ (1890) (Enrique Granados). Gazinosunda, Ziya ve Nermin’i kişiliği ile ezip geçiyor.

‘Santana’ albümündeki (1969) ‘Jingo (Lo Ba)’ (1959) (Babatunde Olatunji). Filmin sonunda

Ziya’yı (10 yumruk, 2 tekme) döver ve (5 kurşun) öldürür.

“Sen sevgilimi elimden almıştın. Ben de karına yaptım aynı şeyi.”

Keşke, annesinin dediği gibi davranabilseydi.

Ziya’nın kurşunuyla yaralanan Nermin; “Ölmeyeceğim Mehmet. Seni beklemek için yaşayacağım. Hiçbir zaman kavuşmak ümidimiz olmasa da bekleyeceğim seni.”

(Yazan: Murat Çelenligil)