Kahve ve Sigara

En sevdiğim yönetmenlerden birisidir Jim Jarmusch. Amerikan bağımsız sineması denilince benim aklıma ilk o gelir. Jim Jarmush'tan yine siyah beyaz bir film.. Kahve siyahı filmin sigara beyazı.. Jarmush'un filmlerinde öyle bir şey var ki sonuna kadar filmin renksizliğini yadırgamıyor insan.. Sanki bir renkli filmini izleseniz yönetmenin yadırgayacaksınız.. "Hadi canım, hiç Jarmush filmi renkli olurmuymuş?" gibi. Ortada anlamsız gibi görünen bir yığın diyalog dönerken ne demek istiyor bu ikili diyaloglar acaba? Diye düşünüyorsunuz filmi izlerken. Film bitince, taşlar yerine oturunca kendi kendinize "haaa" diyorsunuz, ve anlıyorsunuz ne anlatmak istediğini yönetmenin.. Kahve ve sigara eşliğinde vukua gelen muhabbetleri dinlemek farklı bir tat bırakıyor insanın damağında. Hollywood sinemasına gönderme bir film 11 kısa filmden oluşmakta.. Tek dekor ile, ortak iki nokta ile bir çok şey rahatlıkla anlatılabiliyor bence; öyle çok paralar harcamadan, setler, stüdyolar kurmadan, hatta renklendirmeden bile filmleri.. Oyuncu kadrosu zengin yine Iggy Pop'dan Cate Blanchet'a kadar uzanıyor yelpaze.. Elvis hakkındaki komplo teorilerinden, kahve ve sigaranın zararlarına kadar bir çok şeyden bahsediliyor.. Yalnızca deneysel bir çalışma olduğu için iyi değil, aynı zamanda türünün son derece iyi bir örneği de... Sonuna kadar izlemeli Jarmush filmlerini; sabırla, sahne sahne, kelime kelime.. Hatta birden fazla kere. Ancak o vakit tadı çıkıyor..

kahve ve sigaranın arka planda kullanıldığı,farklı farklı kafelerde geçen sıradan günlük yaşam diyaloglu 10-11 kısa filmden (ya da videodan ya da skeçden) oluşan sıkıcı bir film.İki kuzen hikayesi hariç dişe dokunan,izleyiciyi tatmin edecek bir şey yok.Diyaloglar fazlasıyla sıradan.Kuzen hikayeleri haricinde gereksiz bir film olduğu söylenebilir.