Inland Empire

Delilik ve dahilik arasında ince bir çizgi varsa, Lynch her iki tarafta da yer alan bir sinemacı.. Bu yönetmenin hayal dünyasına ve zekasına hastayım. Neyi görmemizi istiyor ise onu gösteriyor izleyiciye. Aklın karmaşasını göstermek istiyor belki anlarız diye yine izleyicinin röntgencilik zaafından yararlanıyor, meraklı izleyicinin. Hakikaten David Lynch ismini duyunca insan bir durup düşünüyor, acaba yine ne yaptı diye. Adam resmen endüstriyel sinemayla dalga geçiyor ve bu da insanların hoşuna gidiyor ki bu kadar ilgi topluyor. Uzun karanlık koridorlarda gezen kameranın önüne ne çıkacak diye bekliyoruz merakla.. Kesin şimdi ilgisiz bir sahneye atlayacak diyoruz. Diğer filmlerde olduğu gibi bağlantı kuramıyoruz sahneler ve karakterler arasında. Lynch'in filmlerinde bir karakteri bir kaç bir biriyle ilgisiz kişi de oynayabiliyor. Bunun en uç noktasını "Kayıp Otoban" da gördük zaten. Belki de bunlar rahatsız ediyor izleyiciyi Lynch'in filmlerinde.. Yönetimin izleyicinin elinde olmaması; senaryoyu çözememesi, görmek istediklerinin görememesi.. Diğer tüm filmlerinden izler vardı "Inland Empire" da. Yine klasik Lynch filmi denebilir ama bu sefer tarzının dozu artmış, biraz da yenilemiş kendisini.. Bazı sahneleri cidden çok etkileyiciydi. Polonya'daki karlı sokağa geçiş sahneleri, Laure Dern'in gerilim filmlerinden fırlamışa dönen yüz ifadeleri.. David Lynch kurgusunun, içeriğinin, bireyseliliğinin zirve yaptığı film. Görsel etkileyicilik olarak "Mulholland Dr." ve "Lost Highway" filmlerinin gerisinde kalmış ama anlam tavan yapmış. Film içinde film, hayal içinde hayal. Bir süre sonra neyin gerçek olduğunu algılayamıyorsunuz. Bence, filmlerinin çoğu delilik, şizofreni, psikolojik dengesizlik ve benzeri olumsuzluklar üzerine kurulu olan Lynch bu filminde kendisini fazlasıyla aşmış. Film; aynı kişiyi birden fazla hayatın içine sokarak ve birbirini takip eden olayların arka arkaya gelmesiyle zamanda hem yatay, hem dikey, bazen sıçramalar şeklinde ilerleyen sonsuz bir rüyaya, rüya içinde rüyalara dönüşmüş. 100.000 parçalı bir puzzle bu film. Belki de Lynch filmleri, -yönetmenin olmasını istediği gibi- anlaşılmaz olduklarından bu kadar seviliyor, kim bilir. Bir gerilim filmi etkileyici bir gerilim. "Mulholland Dr" ve "Lost Highway" dan daha çok beğendim bu filmini ama biraz uzundu.. Yine de Lynch kendisini yenilemiş, önemli olan bu..

mulholland çıkmazı tarzında siyah beyaz bir gizem gerilim filmi dune ile birlikte david lynch bence en zayıf filmi.

David Lynch'in artık ne kantar ne topuz bıraktığı bir film olmuş. Sadece 30 dakikasını izlemiş olsam da.. Geriye kalan 150 dakikayı ise izleyecek takati kendimde göremedim.