Kınalı Kuzular: Reşit Paşa Vapuru

İngiltere’de deniz ataşesi olan Ahmet Paşa’nın kızı Safiye Hüseyin öğrenimini Avrupa’da yapmış ve milletlerarası kongrelerde devleti temsil edip takdirnameler almıştır. Bütün bunlara rağmen Safiye ailesi içinde çocukluğundaki haylazlıklarıyla hatırlanır. Babaannesi Kerime Hanım bu özelliğinden dolayı yaramaz torununu daha çok sever. Savaş başladığında Safiye, gönüllü olarak cepheye gider.

Hastane gemisine dönüştürülmüş Reşit Paşa vapurunda baş hasta bakıcı olarak çalışmaya başlar. Ona çocukluk arkadaşı Gülsüm de katılır. Safiye ile Gülsüm birçok tehlike atlatırlar. Bombardıman, denizaltılar ve daha birçok tehlikeyi Reşit Paşa Vapuru’nun çılgın Karadenizli kaptanı sayesinde atlatırlar. Kaptan onları kızları gibi sever. Safiye ve Gülsüm ona Ahmet Paşa’nın emanetleridir.

Safiye için en korkunç olan şey gencecik askerlerin ölümünü görmektir. Kimisi ona ölmeden önce annesini, kimi nişanlısını, karısını anlatır. Gemiyle İstanbul’a taşınan yaralılar arasında düşman askerleri de vardır. Onlara da ayrım gözetilmeden bakılır. Safiye yabancı dil bilmesi sayesinde onlarında ölmeden önceki vasiyetlerini dinler.

Bir gün yaralı bir İngiliz kendisi de bacağından yaralı Bekir Çavuş tarafından kurtarılıp gemiye getirilir. Bekir Çavuş yaralanmasına rağmen cephede kalmış düşmanı durdurmayı başarmıştır. Fakat ayağı bu yüzden kangren olmuştur. Yaralı İngiliz’le Gülsüm ilgilenmektedir. İngiliz, Gülsüm’e yaşamını anlatır. Gülsüm onun sevdiği şiirleri başucunda okur. Fakat yolculuğun sonunda Gülsüm’e âşık olmuştur.

Bekir Çavuş’un bakımını ise Safiye yapmaktadır. Bacağı gemideki operasyonla kesilmiştir. Bekir Çavuş cepheye geri dönüp orada ölmek istemektedir. İstanbul’a doğru yol alırken bombardımana uğrarlar. İngiliz isyan eder. Kaptan, usta manevralarla bombardımandan kurtulur. Bir İngiliz uçağı Reşit Paşa vapurunun üstünde uçup yerini düşman gemilerine bildirmektedir.

Bekir Çavuş son nefesini vermeden evvel İngiliz’in yardımıyla güverteye çıkar. Bulduğu bir tüfekle nişan alır ve pilotu vurur. Uçak düşer, gemi bombardımandan kurtulur. Fakat çatışma sırasında Bekir Çavuş yaralanmıştır. Ölmeden önce Safiye’ye gülümser. Arzu ettiği gibi çarpışarak ölüyordur. İstanbul’a varıp yaralıları hastaneye kaldırırlar. Safiye ve Gülsüm ise seferlerine devam edip birçok macera atlatırlar.

Devlet onları ve diğer gönüllüleri ödüllendirmek ister. İkisi de hiçbir şey istemezler. Asker olmadıkları için madalya alamıyorlardır. Bunun üzerine devlet esir İngilizlerin, tüfek namlularından yüzük yapıp dağıtır. Gülsüm’ün yüzüğünü, esir kampı yerine gönüllü olarak gemide çalışmaya başlayan İngiliz takmıştır.

Böylece esir olması yüzünden elinden alınan tüfeği onurunu yitirmemiş, cesur hemşirelerin parmaklarına yüzük olmuştur.