Anadolu Ekspresi

Selma; “ Çok seyrek gelmeye başladın… Gelince de doğru Osman Reis’in yanına. Çok özlüyorum seni. Gece gündüz aklımdasın… Çocukluğumdan beri seviyorum. Sen daha mahalledeyken, ilk gördüğüm günden beri.”

Halil; “Benim gibi bir adamı bu kadar düşünene deli derler. Yerim yurdum belli değil. Gecem gündüzüm karışık be kızım… Benden sana hayır gelmez. Yuvaymış, çocukmuş, öyle hikâyelerden hiç anlamam. Beni sil defterden. Bir gün şu haline de güleceksin zaten… Topu topu iki sene önce bir kere sinemaya gittik. Elini mi tuttum, sevdalı bir laf mı ettim? Ne yaptım. Vazgeç bu çocukluktan. Mahalleye geldiğime pişman etme.”

Selma; “Annem evlendiriyor beni.”

Halil; “Oo, hayırlı uğurlu olsun.”

Selma; “Senden başkasının olmayacağım.”

Halil; “Davetiye göndermesen de ilk ben geleceğim düğününe. Hem de nikâh şahidin olarak.”

[Gene, Ertem Göreç’in yönettiği ‘Son Vurgun’daki (1968) Sedat ve Züleyha da benzer şeyler konuşmuşlardı].

Jenerikte ‘Free and Easy’deki (1970) (Bert Kaempfert / Herbert Rehbein) ‘Love Theme’ (From “You Can’t Win ‘Em All”) var.

Paul Mauriat’nın ‘Le Lac Major’ albümündeki (1972) ‘La Chanson Pour Anna’ (1971) (André Popp / Jean-Claude Massoulier). Sonrasında eski mahallesine gelen kahramanımızın, arkadaşları ile balığa çıkışını seyrediyoruz.

Halil… “Yüreğine, bileğine sağlam delikanlıdır.” Kimsesiz. 1944, İstanbul, Şehremini doğumlu. Manavın karşısındaki sokakta, babadan kalma evi kiraya vermiş. Beyoğlu’nda yaşıyor. Mahalledekiler, özellikle Şaziye Hanım’ın kızı, Foto Roman meraklısı Selma, O’nu çok seviyor.

Raymond Lefevre Orkestrası’nın 16 numaralı 33’lüğündeki (1973) ‘Comme ils Disent’ (Georges Garvarentz / Charles Aznavour). Yıllar sonra, kızının ölümü için kendisini suçlayan acılı anneye şunları söyleyecektir: “Tek bir suçum var, şuradan ayrılmış olmak. O bile suç değil. Gençtim, cahildim, görmemiştim.”

Babası İsmail Reis onun, kendisi gibi bir balıkçı olmasını hiç istememiş. O da, Selim Bey’in kumarhanesinde ve Çağlar Saz Salonu’nda (sonradan bin pişman olacağı) kabadayılık yapıyor.

Bir gece, Şefik ve İbo, Selim Bey’in odasına bir genç kız getirirler. “İşte bu, patron. Dışardan gelmiş. Bizim otelde kalıyormuş. Lokum gibi ha.” Zeynep, sazda ve otelde “Bu işler için kahpe olmak lâzım” diyeceği hayata zorlanır. Onca dayak ve gözdağına direndiğini gören Halil, sonunda Selim Bey’e, beklediğimiz tepkiyi gösterir: “Bırak gitsin. Zorlama. Belli ki ‘o biçim’ değil bu kız.”

‘Namusunu ve hayatını’ kurtardığı Zeynep, yabancısı İstanbul’un. “İş aramaktayım… Kasabadan da namus belasına kaçtım. Bir abim vardı, ölünce aciz gördüler beni. Evimizi, yolumuzu pusuladılar. Barınamadım.”

Halil “Kaybol git, hiç durma. Burası İstanbul’dur, gık demeden 50’yi buldururlar insana” deyip otobüs-tren bileti için biraz para veriyor ama genç kız bir fabrikada iş bulup çalışmaya başlayacaktır.

Delikanlının da artık orada barınması zor.

Önder Bali’nin klarnetinden dinlediğimiz (1973) ‘Aşkına Doyum Olmaz’ (1971) (Yıldırım Gürses). Tartışarak, üstelik patronu bir güzel döverek gider.

İntikam için yanıp tutuşan Selim’in eline, hemen o gece, bir fırsat geçer. Sevmediği biriyle evliliğe zorlanan Selma, Halil’e kaçmak için saz salonuna gelmiş. Sonuç, tahmin edileceği gibi zorla tecavüz ve kendini asmak.

Selim’i öldüren Halil’e, mahkemede 13 (üçte bir indirim sonrasında 8 buçuk) yıl ceza verirler.

Şaziye Hanım, nedense, kızının ölümünden O’nu sorumlu tutacaktır. Mahallelinin sevgisini de aradınsa bul artık.

(Selim’in kardeşi Oski ise öç alma peşinde; “Halil’i yaşatırsam namerdim” deyip duruyor).

Hapishanede, bir hesaplaşma içinde olduğunu görüyoruz; “Bu kaderi ben istemişim. Hayatta insanın başına kazara gelir bazı işler. Bir de öyle yollar vardır ki ister istemez belayla karşılaşırsın. Daha başından bellidir ilerde ne olacağı. Pırıl pırıl renkli bir âlemin içinde bileğime güvenip posta okumak hiçmiş meğer… Delikanlılık diye ne yapmışsam hepsi rezillikmiş.”

Görüş günlerinde Zeynep hiç yalnız bırakmaz; “Sayılı gün, nice uzun olsa da biter.”

Birkaç yıl sonraki afla mahallesine dönüş. Şaziye Ana ve mahallelinin sevgisini tekrar kazanması genç kızın yardımıyla olacaktır.

‘Serena’ (1973) (Gino Mescoli). Birbirlerinin oldukları gecenin sabahında Raymond Lefevre Orkestrası’nın ‘San Remo 1973’ albümündeki melodi var. Evlenirler. Aylar sonra “İki canlıyım Halil.”

Canı şimdi kıymetlendi. Çocuğu analı babalı büyümeli. Ölemez de artık.

Oski ve adamlarından kurtulmak için Karadeniz Ereğlisi’nde denizcilik yapan askerlik arkadaşı Üzeyir’in yanına gitmeye karar verirler.

Keşke çocuğunu görecek kadar yaşasaydı.

‘The Trouble Man’ deki (1972) ‘(T) Stands for Trouble’ (Marvin Gay), ardından The Temptations’dan (1971) “Papa Was A Rollin’ Stone” (Norman Whitfield / Barrett Strong) ve The Temptations’ın ‘Masterpiece’ uzunçalarındaki (1973) ‘Masterpiece’ (Norman Whitfield).

Filmin sonunda Haydarpaşa Garı ve Anadolu Ekspresi. 10 kurşun, Halil’i rayların arasına serer.

Üzerinde, o yıllarda çok sevilen, yeşil bir parka.

Tekrar ‘La Chanson Pour Anna’.

Halil; “Yaşatmazlar beni. Ortada yoklar ama pusudadırlar. Gelecekler bir gün, biliyorum. Bunu bile bile senle olamam. Sana da yazık edemem.”

Zeynep; “Senle olmayınca daha da yazık oluyor bana.”

(Yazan: Murat Çelenligil)