Ağlayan Çayır

Bu film yönetmen Theo Angelopoulos'un, 1975 Cannes Film Festivalinde büyük başarı kazanan “Kumpanya” dan sonra yaptığı 12. uzun metrajlı filmidir ve üçlemenin ilk filmidir.

Angelopoulos'un üçlemesinin ilk filmi "Ağlayan Çayır"... Ağlayan Çayır, bu üç filmin ilki ve efsanenin temeli. Diğer iki filmin isimleriyse "Üçüncü Kanat" ve "Dönüş"... Theo Angelopoulos, bu filmde sürgün, ayrılık, ideolojilerin son bulması ve tarihin yargılanmasını işliyor.

Son derece geniş bir tarih panoramasını ele alan filmin kahramanı Eleni. Angelopoulos, 1970 yılında çektiği Reconstruction'dan sonra ilk defa bir filminin baş karakterini kadın yapıyor. Öykü 1919’da Odesa'da, Kızıl Ordu'nun kente girişiyle başlıyor ve günümüz New York'unda sona erer.

Alexis ve Eleni birlikte büyümüş iki gençtir ve ikisinin aşkı, Yunan mültecilerin anavatanlarına döndükleri sırada, Kızıl Ordu'nun Odessa'yı istilasının ardından başlıyor. Alexis'in babasının bu aşka itiraz etmesi dışında bu iki gencin aşkını sınayan aslında sosyo-ekonomik güçler ve tarihi değişimdir.

Köylerinden utanç içinde ayrılmak zorunda kalan çift Yunanistan'da dolaşır durur. Ancak aşklarını ayakta tutma yolundaki tüm çabaları boşunadır. Sonunda Alexis ABD'ye göç eder; Eleni ise rejim karşıtlarını desteklediği için hapse atılır. İkinci Dünya Savaşı patlak verir, Yunanistan Almanlar tarafından işgal edilir, savaşın ardından ülke bir iç savaşa sürüklenir ve çiftin oğulları karşı taraflarda savaşır.

Tamamı Yunanistan'ın Kerkini Gölü'nde çekilen filmin yönetmeni Angelopoulos, filmlerinde anlattıkları için bakın ne diyor: "Kendimi düşünen bir birey olarak görüyorum. Ve insanlığın sorunları dünya yaratıldığından beri aynı, insanların soruları hep cevapsız. Benim filmlerimde tüm bu sorunlar, düşünceler, dünya hakkındaki felsefi görüşler var. Eros, ölüm, doğum, düşler, daha iyi bir dünyanın perspektifi, gençlik ve yaşlılık, aşk... Kısaca insanın kaderi."