Çit
Rabbit Proof Fence
1972 yılına kadar Avustralya hükümeti politikası çerçevesinde Avustralyalı Aborjinlerin (bölgenin yerlileri) çocukları, ailelerinden koparılıp, hizmetkar olarak yetiştirilmek üzere farklı bölgelerde yaşanmaya zorlanmıştır. Bu filmde, ailelerinden zorla koparılan üç genç Aborjin kızının gerçek öyküsünü anlatmaktadır. Bu şekilde ailelerinden alınan çocuklara şimdi ‘Çalınmış Nesil' adı verilmektedir. Ve bu üç kız günümüzde ‘Çalınmış Nesil’ olarak anılan grubun bir parçasıdırlar.
Jigalong, Batı Avustralya, 1931.
Batı Avustralya’daki Aborjinler’in baş koruyucusu Neville, yarı-Aborjin çocukların ailelerinden alınıp, hizmetkar ya da azat olarak eğitilerek, ‘beyazların toplumunda yeni yaşamlarına hazırlanabilecekleri’ yerleşim bölgelerine götürülmelerini öngören programı savunmaktadır.
Genç bir kadın olmanın eşiğindeki hassas ruhlu Molly (14) ile kuzenleri Gracie (10) ve Daisy (8) de bu programdan nasibini alır. Evlerinden çok uzaklara gönderilen kızlar, Molly’nin önderliğinde götürüldükleri yerden kaçarlar. Neville, kızların bu yolculuktan asla sağ çıkamayacağı düşünmektedir çünkü geçmeleri gereken çetin bir çöl vardır. Ama kızlar, tavşan çitini takip ederek arkalarındaki siyah iz sürücü ve arama ekibinden sıyrılıp, gerçek evlerine, annelerine ulaşmak için ellerinden geleni yapacaklardır...
<p>Görüntüleri, oyuncu performansları ve konusuyla çok etkileyici bir filmdi. Çocukların annelerinden koparılış sahnesi gibi bazı sahnelerde çok etkilendiğimi söyleyebilirim.</p>
Tüm yorumlar çok güzel olmuş fakat kelimeler değil ifade etmek anlatmaya tesebbüs bile ettirmiyor. Gerçekten mükemmel bir yapım özgürlügün her yaştan her ırktan insanların elinden alındıgını güzel sergiliyor sadece bizim ülkemizde bu kavganın olmadıgını anlıyoruz ve dünyanın özgürleşmesi için mücadele etmeyi savunuyoruz...
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>Özgürlük <span> </span>bahşedilemeyendir</strong>..ister altı yaşında ol istersen de doksan yaşında.filmdeki gibi bu böyledir.oldukça dokunaklıydı..</font></p>
hani vurucu olduğunu düşündükleri sahneye ağlatacak bi müzik koyarlar ya sanki müzik olmadan ağlatamıyolarmış gibi bu filmde müzik tabi ki var ama ne hikmetse duygulandığım sahnelerde müzik falan yoktu bence bu önemli bi nokta.bence bravo bravo
çok güzel film olmuş ya.herkesi kutlarım.