Beyaz Zakkum

Astrid Magnussen, özgürlüğüne düşkün annesi ilgi ve sevgisinden uzak, sıkıntılı bir ergenlik dönemi geçirmektedir.

Üst üste yaşadığı acı olaylar sonucu, Astrid’in ergenliği sıkıntılı olmanın ötesinde trajik bir yapıya bürünür: Önce annesi Ingrid, girdiği kıskançlık krizi sonucunda erkek arkadaşını öldürür ve otuz yıl hapse mahkûm olur; ardından Astrid, sosyal koruma görevlilerinin eline düşer ve o aile senin bu aile benim dolaşmaya başlar.

Yanına verildiği her aile, Astrid için yaşamın farklı yüzleriyle tanışacağı birer okul işlevi görecek ve genç kız, özellikle ‘yeni’ anneleriyle girdiği ilişki sonucu yavaş yavaş kendi kişiliğini oluşturacaktır.

Juliette Binoche ve Ralph Fiennes’i, “İngiliz Hasta (The English Patient, 1996)”’dan önce Wuthering Heights (1992) filminde bir araya getiren yönetmen olarak tanıdığımız, daha önce televizyon için yapılmış pekçok filmde yönetmenlik yapan Peter Kosminsky’nin sinema için yaptığı ikinci film olan Beyaz Zakkum, Jane Fitch’in ‘bestseller’ olmuş romanından uyarlanmış.

Her ne kadar bildiğimiz dram kalıplarına fazlaca bağlı kalması nedeniyle eleştirilse de, episodik anlatımı ve merkeze aldığı Astrid karakterinin kişilik oluşumunu yanına verildiği ailelerden öğrendiklerine dayandırmasıyla, hem ‘coming of age’, hem de yol filmi özelliklerini kullanıyor ve ilginç bir denemeye girişiyor.