Aşk Mabudesi

“Groovin’ ” (1967) ( Felix Cavaliere / Eddie Brigati).

Edebiyatçılar Birliği’nin yemeğinde sahne adı Ayla Gül olan Leyla.

Hacıağa; “Ayla Gül hanımsınız sanırım.”

Leyla; “Evet efendim.”

Hacıağa; “Sesinizi duymak isterdim.”

Leyla; “Her gece Bulvar Gazinosu’nda okuyorum beyefendi. Zahmet buyurursanız…”

Hacıağa; “Gazinolara gidemiyorum, vaktim yok. Üstelik de yalnız benim için söylemenizi isterdim.”

Leyla; “Özür dilerim beyefendi, prensibim değil.”

Hacıağa; “Ya size ‘tek şarkınız için son model bir Cadillac hediye ederim’ dersem herhalde prensibinizde benim için bir değişiklik yaparsınız sanırım.”

Leyla; “Çok naziksiniz ama benim arabam var. Yalnız, bir şoföre ihtiyacım var. Şoför olarak yardım etmek isterseniz, memnuniyetle!”

[Aynı gece ‘yoksul fıstıkçı’ Müşerref Çapın için ‘Sen İstedin’i (1969-Türkçe sözler Ülkü Aker) (‘Honey’¬-1968-Bobby Russell) söyleyecektir].

‘La Violetera’ (1958) ve ‘Sürtük’ün (1937) (Mahmut Yesari) renkli bir Yeşilçam uyarlaması.

Leyla Gürsoy, yoksul, kimsesiz ama paraya boyun eğmemiş biri. Ressam annesinden ‘yağlıboya bir tablo’, müzik hocası babasından ‘bir piyano’ kalmış sadece. Lunapark’ta “Falcılar Kraliçesi (‘s’ ters) Ünlü Medyum Nergis (‘s’ düz)” olarak fal bakıyordu. Müşterilerin sataşması ile çıkan kavganın ardından kovulur.

Şarkıcı Suzan’ın yardımıyla ‘Şelale Saz’da işe başlıyor. ‘Sigara, fındık, fıstık, çiçek satacak’. ‘Fıstıkçı kız’lık sonrasında solistlik var. Günün birinde ‘en büyük aşk romancımız’ ile karşılaşacaktır.

Ekrem Arkın, daktilosunun başındayken makineli tüfek gibi. Yaptığı iş ‘biraz mirasyedilik biraz da yalan tüccarlığı’. Sosyetik bir ‘milyoner kızı’ ile nişanlı. Ama sevmediği apaçık. Filmde ismi söylenmeyen abisi-Aydın Tezel, Jale’nin babasından (O’nun da adı yok) 3 milyonluk bir kredi koparmaya çalışıyor. Yazarın parmağındaki yüzük ‘bu iğrenç pazarlığın’ karşılığı.

Yeni romanın konusu ‘bir sokak kadını’. Sazları barları ‘avcunun içi gibi’ bilen arkadaşı Osman’dan, oralara götürmesini istiyor.

‘Ferahfeza Peşrevi’ (İsmail Hakkı Bey) ve ‘Kahkaha Numarası’. Genç kızla karşılaşması hoş bir kaza ile. Müşteriler, sahnedeki Suzan’a domates atıyorlardı. Leyla’nın ‘geri postaladığı’ bir tanesi Ekrem’in yüzünde patlıyor. Yazarımız domatese bayılırmış!

Paul Mauriat’nın aynı adlı albümündeki (1969) ‘Vole Vole Farandole’ (1969) (Gene Raskin / Michel Jourdan). Ne yapıp edip bir yemek buluşması koparır. Aradığını bulmuş. Tam romanının kahramanı. Lokantada tavuk budu tokuşturuyorlar tanışmaları şerefine. “Ne kadar içi dışı bir kızsınız. Samimiyetinize hayran olmamak elde değil” diyor. (Böyle sahnelerin vazgeçilmez sanatçısı Silvana Panpani de bir başka masada).

Leyla ‘kaidesinin altına 4 tekerlek yerleştirmiş araba züppelerine pas vermezdi’ ama Ekrem’i çok sevmiş. ‘Daha ortada bir şey yokken bile göğsü daralıyor, içi bir tuhaf oluyor’.

Buluşmaları hep Dolmabahçe’deki saatin altında, Paul Mauriat’nın ‘Vole Vole Farandole’ uzunçalarındaki (1969) ‘Isadora’ (1969) ( Don Black / Pierré Delanoe / Maurice Jarre) melodisi ile.

Delikanlı ‘gençliğinden beri ilk kez şiir yazmış’. Piyanoda ‘Les Parapluies de Cherbourg’u (1964) (Michel Legrand) çalarken okuyor; “Dışarda bir yaz yağmuru//Yaş sokaklar sensiz bensiz” (Hikmet Münir Ebcioğlu). Daha sonra Muammer Gözalan bunu besteleyecektir (Teoman Alpay).

Fakir ve Kimsesiz Çocukları Okutma Cemiyeti’nin balosu vardı o günlerde. Nişanlısı ile katılıyor Ekrem. Leyla da orada görevli. O gece nişanı bozup ‘Fıstıkçı Kız’la evlenmeye karar verir. Son romanı ‘Aşk Mabudesi’nin gelirini derneğe bağışlamış.

Jale’nin babası para vermekten cayınca tüm ümidini buna bağlamış olan ağabey kendini öldürür. (Film boyunca beyaz kazaklı olan Osman, mezarlıkta siyah kazaklı!).

Kıskançlıktan ne yapacağını bilmez durumdaki Jale, intihar mektubunu değiştirerek Leyla’nın uzaklaşmasını sağlar.

‘Arabesque’deki (1966) (Henry Mancini) ‘The Zoo Chase/Arabesque Theme’. Ama Osman her şeyi anlamış. Durumu öğrenen Ekrem, arabasıyla son sürat sevdiğine ulaşmaya çalışırken kaza ve körlük gelir. (Yönetmen Nejat Saydam, doktor rolünde). Bu kez de talihsiz Yazar sevdiğinden kaçıyor. (Jale, kazayı duyduktan sonra nişanı atmış)!

Tam o günlerde Organizatör Murat Arsen, Leyla’nın sesini çok beğenir. Bir yıldız yapacakmış. “Çalışıp terlemeyi göze alırsanız, kolay” diyor. Yeni adı ‘Ayla Gül’.

Büyük bir Anadolu turnesi; Murat’ın evlenme arzusu; Ekrem’in ‘servetini Kızılay’a bağışlayıp’ yoksulluğa yuvarlanması. Hiçbir zorluk aşklarını yok edemiyor.

Filmin sonuna doğru Hüseyin Salıcı’nın meyhanesi. Delikanlı piyanonun başında. Leyla, Belkıs Özener’in sesiyle söylüyor; “Akşam olmuş ılık rüzgâr//Tavernalar sensiz bensiz.”

Göz ameliyatı başarılı geçer.

Esin Engin’in sesinden ‘Damarımda Kanımsın’ (1968) (Sinan Subaşı) duyulurken yine Dolmabahçe’deki saatin altındalar.

Paul Mauriat’nın ‘Cent Mille Chansons’ 33’lüğündeki (1968) ‘Pour Étre Sincére’ (1968) (Jean Renard / Ralph Bernet).

Leyla’nın tek odalı evine gelmiş.

Jale; “Unutma ki ben çok zenginim. Ekrem’i senden satın alabilirim.”

Leyla; “Sizin babanız zenginse benim kalbim. Siz güzelliğinizi makyaj salonlarından alıyorsunuz ben Allah’tan. (Keşke kendisinin de makyajı daha sade olsaydı)… Bir erkeği başka bir kadından dilenmeye kalkacağınıza ruhunuzu, kalbinizi, iyiliğinizi ortaya koyarak O’nu kazanmaya çalışın. Tabii varsa!”

(Yazan: Murat Çelenligil)