Günay Karacaoğlu

13 Mart 1971 yılında, Kayseri’de doğdum. Doğumum ailede öyle büyük bir mutluluk yaratmıştır ki, ablam doğduğunda çalıştığı şirketteki arkadaşlarına, abim doğduğunda ise aklını iyiden kaybedip bütün şirkete sevinçten ziyafet veren babam, benim doğumumla birlikte İzmit’e maça giderek, artık sevinçten ne yapacağını bilememiştir.

İlk hayal kırıklığımı, 1976 yılında İstanbul’a gelip, denizin mavi değil de yeşil olduğunu görerek yaşadım. Sonraları alıştım… 6 yaşında “Alev Yaldız” sahne adıyla, salonun ortasında yaptığım danslar, şarkılar ve komiklikler, ailemi benden soğutmaya sebep olduysa da, ben bu işin peşini bırakmadım. İlk, orta lise derken, içimdeki oyunculuk aşkı mecburen gelişmekteydi. Çünkü fark edilmek ve sevilmek istiyordum.

Liseler arası tiyatro festivalinde aldığım “en iyi oyuncu” ödülüyle ve ben, “hah şimdi onu parçalayıp ağzıma sokacak” diye düşünürken babamın, sofrada ağlaması ve ertesi gün ödülümü çerçeveletip eve gelmesiyle, mesleğim belirlenmiş oldu.

1991 yılında “Müjdat Gezen Sanat Merkezi”ne girip, 1995 yılında mezun oldum. Profesyonel olarak dizi, tiyatro, sinema ve reklam filmlerinde oynadım ama hiçbir zaman profesyonel olduğumu kabul etmedim. Sahnede oynarken, hayatta benden daha iyi oynayanlara tanık olmam, denizin yeşil olduğunu gördüğümdeki hayal kırıklığımdan az değildi. Ben oyunculuğun sahicilik ve samimiyet olduğuna inananlardanım.

Sevilmek, çocukluğumdan kalma bir eksiklik olsa da, 1997 yılının Aralık ayında kızımı kucağıma aldığımda, sevmenin daha özel ve kutsal olduğunu anladım. En fenası insanın kendini anlatmasıymış. Velhasıl kelam, her insan kadar yaşadım; yaşıyorum. Halen oyunculuk yapmaktayım ama önceliklerim kızım, hayallerim, başka denizler, bir de...