Recep Bilginer

Vatan'da gazeteciliğe başladı; Oyun Yazarları Derneği Başkanlığı yaptı; Gazeteciden Dost (1962) adlı oyunundan sonra oyun yazarı olarak adını duyurdu.

Bilginer, genellikle, yönetim çarkı ile onun baskısı altında kendi haklarını aramaktan yoksun bırakılmış kişileri ele alarak (İsyancılar, 1964; Ben Devletim, 1965; Utanç Dünyası, 1968; İlhan İskender Armağanı; Sarı Naciye, 1971) çelişkili, toplumsal sorunlara dikkati çekmiştir.

Bilginer daha sonra duygusal ve yaşantı ağırlıklı oyunlara yönelmiştir: Parkta Bir Sonbahar Günüydü (1976, TV dizisi), Karım ve Kızım (1985), Kıskanç (1987), Yunus Emre (1976, Türk Dil Kurumu Oyun Ödülü, 1980).