Mustafa Özkaya

22 AĞUSTOS 1996 YILINDA VERMİŞ OLDUĞU RÖPORTAJ'DAN HAYAT HİKAYESİ <div>1944 yılında urfa da doğdum.9-10 yaşlarında sinemada tefrişatçılık yapıyordum.Sinemayı çok seviyordum.O zamanlar iyi giyinir kibar konuşurdum.Hüseyin peyda babamın süt kardeşi olur.İbrahim tatlıses de bizi mtanır.Amcaoğullarının arkadaşıdır.Urfa da bana sürekli artiste benziyorsun artist ol dediler.Sinemada tefrişatçılık yaparken kibar konuştuğum için beni locaların olduğu bölüme verdiler.Benim gözüm perdede .sürekli filmleri izliyorum.Daha sonra Adana ya amcamın yanına gittim.17 yaşıma kadar onun yanında kaldım.kahvede çalışıyordum.Orda da herkes seviyordu beni.Filmlerde İstanbulu ve Ankarayı görüyordum.Amcama Ankaraya gideceğimi söyledim.Bossa fabrikasında çalışmaya başlamıştım.Orda dokumacı oldum.Bir gece bizi sinemaya götürdü.Üstümde lacivert bir elbise var,150 liraya diktirmiştim.Yumurta topuk beyaz bir ayakkabı ,kravat var.Film arasında onlara gazoz almaya giderken locadan ''şuna bak artiste benziyor''diye laf attılar.Baktım üç bayan bir erkek oturuyorlar.Bayanın birine kafam takıldı.Güzel giyinmiş ,güzel bir hanımdı.Sinemadan çıkınca amcamın kaynanasına gittik.Bir de baktım aynı sokağa o laf atan kadın da geldi.Yan yana evlere girdik.Amcamın kaynanasına bekar mı diye sordum.Bekar olduğunu öğrenince bana istesene dedim.Sabah olunca konuşmuşlar.seni beğenmiş istiyor dedi.Hemen nişan yaptık.Sonra ben Ankara'ya gittim.Bir süre çalıştım,Adana'ya döndüm,ve evlendik.O sıralar Almanya'ya gitme projesi çıktı.Dokumacı alıyorlardı.müracaat ettim.Davetiye bekliyordum ama haber yok.Meğer eve üç kez davetiye gelmiş.hanım gitmemi istemediğinden davetiyeleri yok ediyormuş.Almanya'ya gider dönmez diye.</div><div>Zaten Aklım İstanbul'da idi.Eşimin davetiyeleri yırttığını öğrenince valizimi toplayıp İstanbul'a geldim.Kimseyi tanımıyordum ve kalacak yerim yoktu.Tarlabaşı diye bir yer duymuştum.Adanalılar orda kalırmış.Mahalleden çocukları gördüm,hep yardım ettiğim insanlardı fakat hiçbiri yardımcı olmadı bana.</div><div>Çok içerlemiştim bu duruma.iş aramaya başladım.Kürt Yaşar diye ünlü biri vardı,ona gittim ve iş istedim.Kahvelerinin birinde işe başladım,bir süre yanında çalıştım ve iyi para kazandım.</div><div>Sonra birgün sinemanın karakter oyuncularından Kudret Karadağ ile tanıştım.Seni çok sevdim,ziyaretimize gel,çayımızı kahvemizi iç dedi.sık sık ziyaret ettim.Bir gün Turgut Özatay,Feridun Karakaya,Danyal Topatan oturmuş okey oynuyorlar.eski ceylan kahvesinde.oyundan biri kalkınca ben oturdum.Onlarla da arkadaş oldum.Birgün film çekiyorlar.Turgut Özatay izlemek istermisin?dedi.Gittik komseri oynayacak kişi gelmemiş.Turgut Özatay 5 dakikalık bir iş var yardımcı olurmusun?dedi.Oturdum masaya ışıklar yandı,ben sanki saunadayım,Rolümü bitirdim bir alkış koptu.</div><div>Sen tiyatrocumusun diye sordu Turgut Özatay.Ertesi gün tekrar çağırdılar,oyunun devamı için.Eve döndüm,yemek yiyoruz beni bir gülme tuttu.Hanım ne oldu? dedi.Bende ne olacak Artist oldum dedim.İlk film böyle başladı.sene 1964 idi.şimdiye kadar kaç yüz film oldu bilmiyorum.Gün de üç film de birden oynuyordum.Baş kötüyü oynadığım çok filmim var.Ayhan Işık'la Fikret Hakan'la,Ahmet Mekin'le karşılıklı oynadık.Kadir İnanır bir çok filminde oynatmıştır beni.Sinemaya aktör olarak başladım,hiç figüran olmadım.Ayhan Işık'la Kudüs diye bir filmde oynuyoruz,bütün cinayetleri ben işliyorum,Ayhan abi'nin üstüne kalıyor.</div><div>Hatırladığım filmler arasında Kadir inanır'la ''Vahşi Arzu'' Cüneyt Arkın'la ''Malkoçoğlu'lar'',Reyhan,Emmioğlu'''  gibi filmler var.Her filmde anılarımız kazalarımız var.Yılmaz Atadeniz Casuskıran filmini çekiyordu.Adalarda ,denizin ortasındayız.Motorda dayak yiyorum ve denize düşüyorum.En son düşen ben olduğum için, düştüm ve motorlar uzaklaşmaya başladı.Kaldım denizin ortasında ve kara uzak.Sonra Atadeniz beni soruyor,ben yokum.Unuttuklarını farkedip dönüyorlar.</div><div>7 yıl sinemadan uzaklaştım.Seks filmleri başlamıştı, 83'de tekrar döndüm.Erol Taş ile başladım.Ben sanat anlayışıma o filmleri uygun buluyordum.Yine bir filmde tecavüz etmek için kadın oyuncuyu kovalıyorum,kadın üzerinde gelinlik ormanda kaçıyor,ben kovalıyorum.Sonunda kadın tökezleniyor ve yere yuvarlanıyor.Kadın ''Allah rızası için yapma'' diyor.işte tam o sırada elimi kaldırıp Stop dedim.Set de bulunan herkes ne oldu diye şaşırdı.Ekibe dönüp ''Allah rızası için canımı veririm'' dedim.Ve ardından ben bu sahneyi oynamam deyince ,diyaloglar değiştirilip sahne yeniden çekildi.</div><div>Son olarak Hiç bir hükümet sanatçısına sahip çıkmadı.Atalarımızın bir sözü vardır.''Herkes okur,herşey olur,ama sanatçı olunmaz'' anlamında.Şimdi Ankara'ya sesleniyorum,bu sanatçılara sahip çıkın.Bu insanlar 65 milyon insanı güldürüyor,ağlatıyor.Biz merhamet ya da para istemiyoruz,değer verilsin,sahip çıkılsın.</div>